کتاب در ماه اوت همدیگر را می‌بینیم اثر گابریل گارسیا مارکز، ترجمه مجدالدین ارسنجانی، انتشارات لگا

«در ماه اوت همدیگر را می‌بینیم» اثری از گابریل گارسیا مارکز، نویسنده برجسته کلمبیایی و خالق رمان‌های ماندگاری چون «صد سال تنهایی»، در دسته ادبیات داستانی قرار می‌گیرد. این کتاب تنها رمانی است که مارکز در آن قهرمانی زن را در مرکز روایت قرار داده است. داستان، زندگی آنا ماگدالنا باخ، زنی ۴۶ ساله را بازگو می‌کند که با همسر خود ــ مردی ۲۷ سال جوان‌تر ــ و دو دخترشان زندگی آرام و نسبتاً بی‌دغدغه‌ای دارد. هرچند در ظاهر، آنا از زندگی مشترکش رضایت نشان می‌دهد، اما در لایه‌های پنهان ذهنی و روانی خویش با رازها و بحران‌هایی درگیر است که آرامش او را برهم می‌زنند. رازی که زندگی آنا را تحت تأثیر قرار داده، مراسمی سالانه است که او در ماه اوت انجام می‌دهد؛ سفری دریایی با کشتی به جزیره‌ای که مادرش در آن دفن شده است. او در این سفر ابتدا به گورستان می‌رود، دسته‌گلی از گلایول‌های سفید ــ گل مورد علاقه مادرش ــ بر مزار می‌گذارد و سپس شب را در هتلی همراه با معشوقی جدید سپری می‌کند. این رفتار، که با معیارهای اخلاقی در تضاد است، نوعی گریز روانی برای او محسوب می‌شود؛ فرصتی برای روبه‌رو شدن با احساسات متناقض، بازاندیشی در زندگی خانوادگی و واکاوی نسبت خود با همسر و فرزندانش. این رمان که پس از مرگ مارکز و برخلاف وصیت او منتشر شده است، نگاهی ظریف و روانشناسانه به دنیای درونی زنی میانسال دارد؛ زنی که میان رضایت ظاهری از زندگی مشترک و کشمکش‌های عاطفی و روحی گرفتار شده و هر سال در جزیره، با تجربه‌ای تازه، زخم‌های پنهان و نارضایتی‌های عمیق خود را جست‌وجو می‌کند. «در ماه اوت همدیگر را می‌بینیم» نه تنها روایتی از روابط عاشقانه آنا ماگدالنا، بلکه کاوشی در روان آدمی، تعارض اخلاقی و تأثیر زمان بر زندگی زناشویی است؛ اثری که همچون دیگر نوشته‌های مارکز، لایه‌هایی عمیق از واقعیت و خیال را درهم می‌آمیزد.