کتاب بادام اثر وون پیونگ سون، ترجمه ملیحه فخاری، انتشارات کتاب مجازی

این داستان روایتی است از ملاقات یک هیولا با هیولایی دیگر؛ یکی از این هیولاها خودِ من هستم. یون‌جه پسری است که با بیماری مغزی نادری به نام آلکسی‌تایمیا به دنیا آمده است؛ اختلالی که مانع بروز طبیعی احساساتی همچون ترس، خشم یا غم می‌شود. او به دلیل این بیماری دوستی ندارد، چراکه دو نورون بادام‌شکلی در عمق مغزش، توانایی پیوند عاطفی را از او گرفته‌اند. با این حال، مادر مهربان و مادربزرگ فداکارش دنیایی امن و آرام برایش ساخته‌اند. خانه‌ی کوچک آن‌ها بالای کتابفروشی دست‌دوم مادر قرار دارد؛ جایی که با یادداشت‌های رنگارنگ تزئین شده است. این کاغذهای کوچک به یون‌جه یادآوری می‌کنند چه زمانی بخندد، کی باید بگوید «متشکرم» و چه وقت لبخند بزند. اما در شب کریسمس، همزمان با شانزدهمین سالروز تولد یون‌جه، همه‌چیز دگرگون می‌شود. حادثه‌ای ناگهانی و خشن زندگی او را از هم می‌پاشد و دنیای آشنا و امنش را به ویرانه‌ای تبدیل می‌کند. پس از این اتفاق، او در تنهایی و سکوت فرو می‌رود و برای کنار آمدن با فقدان بزرگ زندگی‌اش، به درون خود عقب‌نشینی می‌کند. ورود گون، نوجوانی یاغی و مشکل‌دار، به مدرسه شرایط را تغییر می‌دهد. میان این دو شخصیت متفاوت، پیوندی غیرمنتظره شکل می‌گیرد؛ پیوندی که سرآغاز تحولی عمیق در روح و زندگی یون‌جه است. کم‌کم او یاد می‌گیرد مرزهای انزوای خود را بشکند و ارتباط با دیگران، از جمله دختری در مدرسه، را تجربه کند. با گذشت زمان، تغییری آرام و پنهان درون یون‌جه رخ می‌دهد؛ تغییری که او را به انسانی تازه بدل می‌سازد. اما زمانی که گون ناخواسته در معرض خطری جدی قرار می‌گیرد، یون‌جه باید تصمیمی سرنوشت‌ساز بگیرد: آیا از دنیای امن و محافظه‌کارانه‌ای که برای خود ساخته خارج می‌شود تا شجاعتی را نشان دهد که هرگز تصورش را نمی‌کرد؟ این آزمون، فرصتی است برای او تا شاید نقشی را ایفا کند که هرگز باور نداشت شایستگی‌اش را داشته باشد؛ نقشی به اندازه‌ی یک قهرمان.