کتاب توفان اثر ویلیام شکسپیر، ترجمه جواد شمس، انتشارات قطره

نمایشنامه «توفان» اثری است که ویلیام شکسپیر در اوایل دهه ۱۶۰۰ میلادی نوشت. داستان با معرفی پروسپرو، دوک برکنار شدهٔ میلان، و دختر نوجوانش میراندا آغاز می‌شود؛ آنان بیش از دوازده سال است که در جزیره‌ای دورافتاده زندگی می‌کنند. در این جزیره تنها همراهانشان دو شخصیت متفاوت‌اند: آریل، روحی جادویی که به فرمان پروسپرو در بند اوست، و کالیبان، بومی جزیره که او نیز به بردگی گرفته شده است. پروسپرو در گذشته دوک میلان بود، اما برادرش آنتونیو با حمایت پادشاه ناپل، آلونسو، و برادر آلونسو، سباستین، مقام او را غصب کرد. از همین‌جاست که زمینهٔ شکل‌گیری توطئه و هدف پروسپرو برای بازستاندن جایگاه از دست‌رفته‌اش فراهم می‌شود. آغاز نمایشنامه با صحنه‌ای طوفانی بر عرشهٔ کشتی رقم می‌خورد؛ کشتی‌ای که آنتونیو، آلونسو و گروهی از درباریان و خدمتکاران در آن حضور دارند. آنان نمی‌دانند که این طوفان پرهیاهو ساخته و پرداختهٔ جادوی پروسپرو است. او با این توفان کشتی را به سوی جزیره سوق می‌دهد تا دشمنانش را به دام بیندازد. هدف او روشن است: انتقام از خائنان و بازپس‌گیری مقام دوکی. در ادامه، پروسپرو با بهره‌گیری از نیروی جادو، قدرت ارعاب و حیله‌گری‌های سنجیده، نقشهٔ خود را به انجام می‌رساند. سرانجام هویت واقعی او آشکار می‌شود، خیانت آنتونیو فاش می‌گردد و پروسپرو موفق می‌شود بار دیگر عنوان دوک میلان را به دست آورد. همچنین او ازدواج میراندا با شاهزاده فردیناند، پسر آلونسو، را تضمین می‌کند و پیوندی تازه میان دو خاندان شکل می‌گیرد. «توفان» یکی از برجسته‌ترین نمایشنامه‌های شکسپیر است که در آن مضامینی چون خیانت، انتقام، عدالت، عشق و آشتی درهم تنیده شده‌اند و تصویری ماندگار از قدرت، سیاست و سرنوشت انسان ارائه می‌شود.