کتاب درد اثر پاتریک وال، ترجمه محمدرضا باطنی، انتشارات فرهنگ معاصر

هرچند می‌توان به گفته‌ی «جاناتان فرنزن» رجوع کرد که می‌نویسد: «درد کسی را نمی‌کشد»، اما حقیقت آن است که آنچه انسان را نمی‌کشد، گاه چنان از مرز طاقت و صبر فراتر می‌رود که لحظاتی سنگین‌تر و سهمگین‌تر از مرگ را بر تن و روان فرو می‌ریزد. موجودیت انسانی، به‌ویژه در ذات خود، موجودیتی سرشار از درد و رنج است. اگر به مسیر حرکت بشر در طول تاریخ و روند یکجانشینی و مدرنیزاسیون جوامع نگاهی دقیق بیفکنیم، ردپای درد و شدت یافتن آن را در هر دوره به روشنی مشاهده می‌کنیم. دنیای نو با تمام دستاوردهای تکنولوژیک و جلوه‌های فریبنده‌اش، بیش از آنکه آرامش و سبک‌بالی به همراه آورد، صورت‌های پیچیده‌تر و عمیق‌تری از درد را بر زندگی ما تحمیل کرده است؛ دردهایی که اغلب حتی معنای آن‌ها را نمی‌دانیم و منشأ پیدایش‌شان برای‌مان ناشناخته می‌ماند. کتاب «درد؛ منشأ رنج و تلخکامی» از جامع‌ترین پژوهش‌هایی است که به این موضوع پرداخته. «پاتریک وال» پس از سال‌ها تحقیق و بررسی، این اثر را درست در هنگامی نگاشت که خود درگیر درد جان‌فرسای ناشی از سرطان بود. او این کتاب را نه صرفاً برای دانشجویان یا متخصصان، بلکه برای تمام انسان‌ها نوشت؛ زیرا همه‌ی ما درد می‌کشیم، بی‌آنکه درک روشنی از چرایی و چیستی آن داشته باشیم. توضیحات ارائه‌شده از سوی بسیاری از متخصصان نیز غالباً پاسخی کامل و قانع‌کننده برای پرسش‌های ما نیست. کتاب «درد» اثری برای درمان یا نسخه‌ای جهت خوددرمانی نیست، بلکه متنی است برای شناخت؛ شناخت ماهیت درد، درک سازوکار آن و فهم مسیری که زیستن ما در جهان را به روندی دردآلود بدل کرده است.