کتاب نمایشنامه پروانه و یوغ اثر محمد چرمشیر، انتشارات نشر نی

ونسان ونگوگ، نقاش نامدار و برجسته هلندی، تا میانه‌های دهه سوم زندگی خود همچنان در جست‌وجوی هویت، علایق و مسیر واقعی‌اش بود. او پس از سال‌ها سردرگمی و آشفتگی روحی، سرانجام تصمیم گرفت نقاشی را به عنوان راهی برای بیان درونی‌ترین احساسات خود برگزیند؛ ابزاری که بتواند از خلال آن هم رنج و درد انسان را به تصویر بکشد و هم عظمت و قدرت خداوند را بازتاب دهد. هرچه سال‌های زندگی او به پایان نزدیک‌تر می‌شد، طوفان‌های ذهنی و پریشانی درونی‌اش شدت بیشتری می‌گرفت. این تناقض میان شور خلاقیت و رنج جانکاه، مسیر هنری او را عمیق‌تر و آثارش را تأثیرگذارتر کرد. اما فشار این آشفتگی روحی برایش تحمل‌ناپذیر شد تا آن‌که سرانجام در ۳۷ سالگی زندگی‌اش را با خودکشی به پایان رساند و جهان هنر را در بهت فرو برد.