کتاب پرورش صدا و بیان هنرپیشه اثر سیسیلی بری، ترجمه محسن یلفانی، انتشارات روزبهان
کتاب پرورش صدا و بیان هنرپیشه اثر سیسیلی بری، ترجمه محسن یلفانی، انتشارات روزبهان
ناشر : روزبهان
ضمانت بازگشت کالا - خرید آسان
رقعیقطع
۱۴۰۲سال انتشار شمسی
شومیزنوع جلد
«صحبت کردن بخشی از یک کل است: بیان زندگی درونی.» سیسلی بری کار خود را بر این باور استوار کرده است که هرچند همهچیز در طبیعت وجود دارد، غرایز طبیعی انسان از همان بدو تولد، بهوسیلهی فرآیندهای متعدد اجتماعی و فرهنگی ـ درواقع با شرطیسازی در یک جامعهی پیچیده ـ سرکوب و فلج میشوند. از اینرو، بازیگر برای کشف ظرفیتهای پنهان خویش و یادگیری وظیفهی دشوار تکیه بر «غریزهی لحظهای»، نیازمند تمرین مداوم و درک عمیق است.
بری در کتاب خود با استدلالی متقاعدکننده یادآور میشود که «تکنیک» صرف مفهومی افسانهای است، چراکه چیزی به نام صدای درست وجود ندارد. راه درست یگانهای در کار نیست؛ تنها راههای بیشماری وجود دارد که نادرستاند، زیرا اصالت فردی را سرکوب میکنند و مانع بروز خویشتن میشوند. استفادهی ناصحیح از صدا موجب تنش، فشردگی و احساس گرفتگی میشود. این موانع بهمرور بر اثر عادتهای آموختهشده شکل گرفتهاند و به بخشی از ابزار صوتی ناخودآگاه فرد تبدیل شدهاند. چنین انسدادهایی خودبهخود برطرف نمیشوند، بلکه میان صدای واقعی بازیگر ـ آنگونه که هست و آنگونه که میتواند باشد ـ مانع ایجاد میکنند.
بنابراین پرسش اصلی این نیست که «چگونه انجام دهیم»، بلکه این است که «چگونه اجازه دهیم». موضوع اساسی رهایی صداست؛ آزاد ساختن آنچه در ذات بازیگر نهفته است. از آنجا که زندگی در صدا ریشه در احساسات دارد، تمرینهای صرفاً فنی بدون انگیزه و تجربهی درونی هرگز کافی نخواهند بود.
سیسلی بری هیچگاه از این اصل بنیادین فاصله نمیگیرد که گفتار، بخشی جداییناپذیر از کلیتی بزرگتر است: بیان زندگی درونی. پس از گذراندن یک جلسهی صدا با او، بسیاری از بازیگران دریافتهاند که آنچه آموختهاند، فراتر از تکنیکهای صوتی است؛ آنها از رشد روابط انسانی و تقویت ارتباط عاطفی سخن میگویند.
برای بری، آموزش صدا همواره در پیوند کامل با تئاتر معنا پیدا میکند. او هیچگاه صدای واژگان را از متن زندگی جدا نمیسازد، زیرا به باور او این دو امری واحد و تفکیکناپذیرند.
– از پیشگفتار پیتر بروک بر کتاب
«صحبت کردن بخشی از یک کل است: بیان زندگی درونی.» سیسلی بری کار خود را بر این باور استوار کرده است که هرچند همهچیز در طبیعت وجود دارد، غرایز طبیعی انسان از همان بدو تولد، بهوسیلهی فرآیندهای متعدد اجتماعی و فرهنگی ـ درواقع با شرطیسازی در یک جامعهی پیچیده ـ سرکوب و فلج میشوند. از اینرو، بازیگر برای کشف ظرفیتهای پنهان خویش و یادگیری وظیفهی دشوار تکیه بر «غریزهی لحظهای»، نیازمند تمرین مداوم و درک عمیق است.
بری در کتاب خود با استدلالی متقاعدکننده یادآور میشود که «تکنیک» صرف مفهومی افسانهای است، چراکه چیزی به نام صدای درست وجود ندارد. راه درست یگانهای در کار نیست؛ تنها راههای بیشماری وجود دارد که نادرستاند، زیرا اصالت فردی را سرکوب میکنند و مانع بروز خویشتن میشوند. استفادهی ناصحیح از صدا موجب تنش، فشردگی و احساس گرفتگی میشود. این موانع بهمرور بر اثر عادتهای آموختهشده شکل گرفتهاند و به بخشی از ابزار صوتی ناخودآگاه فرد تبدیل شدهاند. چنین انسدادهایی خودبهخود برطرف نمیشوند، بلکه میان صدای واقعی بازیگر ـ آنگونه که هست و آنگونه که میتواند باشد ـ مانع ایجاد میکنند.
بنابراین پرسش اصلی این نیست که «چگونه انجام دهیم»، بلکه این است که «چگونه اجازه دهیم». موضوع اساسی رهایی صداست؛ آزاد ساختن آنچه در ذات بازیگر نهفته است. از آنجا که زندگی در صدا ریشه در احساسات دارد، تمرینهای صرفاً فنی بدون انگیزه و تجربهی درونی هرگز کافی نخواهند بود.
سیسلی بری هیچگاه از این اصل بنیادین فاصله نمیگیرد که گفتار، بخشی جداییناپذیر از کلیتی بزرگتر است: بیان زندگی درونی. پس از گذراندن یک جلسهی صدا با او، بسیاری از بازیگران دریافتهاند که آنچه آموختهاند، فراتر از تکنیکهای صوتی است؛ آنها از رشد روابط انسانی و تقویت ارتباط عاطفی سخن میگویند.
برای بری، آموزش صدا همواره در پیوند کامل با تئاتر معنا پیدا میکند. او هیچگاه صدای واژگان را از متن زندگی جدا نمیسازد، زیرا به باور او این دو امری واحد و تفکیکناپذیرند.
– از پیشگفتار پیتر بروک بر کتاب
پدیدآورندگان
برچسبهای مرتبط
کتاب پرورش صدا و بیان هنرپیشه اثر سیسیلی بری، ترجمه محسن یلفانی، انتشارات روزبهان