کتاب عالیجناب کیشوت اثر گراهام گرین، ترجمه رضا فرخ فال، انتشارات فرهنگ نشر نو

رمان «عالیجناب کیشوت» اثری از گراهام گرین است که نخستین‌بار در سال ۱۳۶۱ (۱۹۸۲ میلادی) منتشر شد. این داستان الهام‌گرفته از شاهکار کلاسیک ادبیات اسپانیا، «دن کیشوت» نوشته میگل دِ سروانتس است؛ اثری که در سال‌های ۱۶۰۵ و ۱۶۱۵ منتشر شده بود. این رمان تلفیقی از طنز و تأمل است؛ لحظات کمدی فراوانی دارد، اما هم‌زمان به پرسش‌هایی جدی درباره زندگی پس از دیکتاتوری، کمونیسم و ایمان کاتولیک می‌پردازد. شخصیت اصلی داستان، پدر کیشوت، کشیشی در شهر کوچک «ال توبوسو» در منطقه لا مانچا است. او باور دارد از نسل همان شخصیت مشهور سروانتس، یعنی دون کیشوت، است؛ هرچند اطرافیان همواره به او یادآوری می‌کنند که دون کیشوت تنها یک شخصیت تخیلی بوده است. ماجرای اصلی زمانی آغاز می‌شود که پدر کیشوت به یک اسقف ایتالیایی ناشناس، که خودرویش در راه خراب شده، کمک می‌کند و از او پذیرایی می‌نماید. کمی بعد، پاپ به شکل غیرمنتظره‌ای او را به مقام کلیسایی تازه‌ای منصوب می‌کند. این تصمیم هم موجب شگفتی و هم بدبینی اسقف می‌شود، زیرا او پیش‌تر با سوءظن به فعالیت‌های پدر کیشوت می‌نگریست. به پیشنهاد همان اسقف، کشیش راهی سفری کوتاه می‌شود. در این سفر، او به همراه «سانچو»، شهردار سابق شهر، با اتومبیلی قدیمی رهسپار جاده‌های اسپانیا می‌شود. در طول این سفر، کیشوت و همراهش با ماجراهای پرشمار و گاه خنده‌دار روبه‌رو می‌شوند. آنان هم معادل‌های معاصر آسیاب‌های بادی را تجربه می‌کنند، هم به مکان‌های مقدس و گاه غیرمقدس قدم می‌گذارند و هم با گناهکاران و شخصیت‌های متنوع مواجه می‌شوند. گفت‌وگوهای آنان درباره کمونیسم و کاتولیسیسم، سبب نزدیکی بیشترشان شده و در عین حال باورهایشان را به چالش می‌کشد. «عالیجناب کیشوت» نه‌تنها ادای دینی به سروانتس و «دن کیشوت» است، بلکه سفری فلسفی و اجتماعی در دل اسپانیای معاصر به شمار می‌آید؛ سفری که طنز را با نقد اجتماعی و مذهبی درهم می‌آمیزد.