کتاب مردگان بی‌کفن‌ و دفن اثر ژان پل سارتر، ترجمه پری صابری، انتشارات قطره

نمایشنامه «مرده‌های بی‌کفن و دفن» اثری عمیق و چالش‌برانگیز درباره ترس‌ها، رنج‌ها و پیامدهای ویرانگر جنگ است. در این اثر، مفاهیم بنیادین فلسفی ژان‌پل سارتر همچون آزادی اراده و قدرت انتخاب به‌وضوح دیده می‌شود، اما تفاوت مهم آن با برخی دیگر از نوشته‌های سارتر، حضور پررنگ‌تر احساسات انسانی و تأکید بر تأثیر جنگ بر روان و روحیه انسان‌هاست. درون‌مایه اصلی نمایشنامه، تأثیر مخرب جنگ بر انسان و روابط انسانی است. داستان در اواخر جنگ روایت می‌شود؛ زمانی که گروهی از پارتیزان‌ها به دهکده‌ای حمله می‌کنند و پس از درگیری‌های فراوان، به‌دست یگانی از ارتش فرانسه اسیر می‌شوند. از میان زندانیان، یکی موفق به فرار می‌شود و همین مسئله باعث می‌گردد باقی اعضای گروه تحت شکنجه‌های شدید ارتش قرار گیرند تا اطلاعات مخفی به دست آورده شود. اوضاع زمانی فاجعه‌بارتر می‌شود که یکی از پارتیزان‌ها برای رهایی از فشارها دست به خودکشی می‌زند و پارتیزانی دیگر پیش از آنکه بتواند اسراری را فاش کند، به قتل می‌رسد. این روند تلخ و تراژیک، نه‌تنها فضای اختناق و بی‌رحمی جنگ را برجسته می‌سازد، بلکه تأکیدی دوباره بر پرسش‌های اساسی سارتر درباره آزادی، انتخاب و مسئولیت فردی در اوج بحران‌های انسانی دارد.