کتاب نگارش گفتوگو برای متون نمایشی اثر ریب دیویس، ترجمه مسعود مدنی، انتشارات تابان خرد
سینما، تئاتر، تلویزیون و رادیو
کتاب نگارش گفتوگو برای متون نمایشی اثر ریب دیویس، ترجمه مسعود مدنی، انتشارات تابان خرد
سینما، تئاتر، تلویزیون و رادیو
ناشر : تابان خرد
ضمانت بازگشت کالا - خرید آسان
رقعیقطع
1398سال انتشار شمسی
شومیزنوع جلد
کتاب «نگارش گفتوگو برای متون نمایشی» نوشتهی ریب دیویس، اثری آموزشی و عمیق در حوزهی دیالوگنویسی است. دیویس که سالها تجربهی نویسندگی و تدریس در زمینهی نمایشنامهنویسی، تلویزیون و رادیو دارد، در این کتاب تلاش میکند جوهرهی گفتوگو را نه صرفاً بهعنوان وسیلهای برای انتقال اطلاعات، بلکه بهعنوان ابزار اصلی شکلگیری شخصیتها، ایجاد ریتم دراماتیک و پیشبرد ساختار روایی توضیح دهد.
این کتاب با لحنی صمیمی و در عین حال ساختاری دقیق، خواننده را از کلیشههای تکراری دیالوگنویسی عبور میدهد و او را به سمت خلق مکالماتی هدایت میکند که هم اصالت زبانی داشته باشند و هم ارزش نمایشی. دیویس برای روشن شدن بحث از نمونههای واقعی استفاده کرده است؛ از جمله فیلم «کلاهبرداری آمریکایی» و سریالهای موفقی همچون «مردان دیوانه» و «پیکی بلایندرز». او با تحلیل دقیق این نمونهها نشان میدهد که چگونه دیالوگ میتواند لایههای پنهان شخصیتها را آشکار کند، زمینهی تنش را بسازد و مخاطب را به شکلی نامحسوس اما قدرتمند درگیر داستان سازد.
شیوهی نگارش کتاب ترکیبی از تحلیل نظری، مثالهای کاربردی و تمرینهای عملی است. نویسنده با زبانی روشن و بدون پیچیدگی غیرضروری، به بررسی عناصر سازندهی دیالوگ میپردازد و میکوشد مهارت گفتوگوسازی را از سطحی شهودی به مرحلهای آگاهانه و کنترلشده ارتقا دهد. به همین دلیل این اثر اگرچه در ردهی کتابهای آموزشی نویسندگی قرار میگیرد، اما به دلیل بُعد تحلیلی خود، به مرزهای نقد ادبی و روانشناسی شخصیت نزدیک میشود.
دیویس محتوای کتاب را بر سه محور کلیدی سامان داده است: نخست، تمایز میان گفتوگوی طبیعی و گفتوگوی نمایشی؛ دوم، اهمیت ریتم، تنوع زبانی و حتی استفادهی خلاقانه از دوزبانهبودن در دیالوگ؛ و سوم، نقش اجتماعی و روانی مکالمه در پیشبرد درام. او تأکید میکند که یک گفتوگوی موثر هرگز کپی بیواسطه از مکالمات روزمره نیست، بلکه نسخهای فشرده، دراماتیزه و هدفمند از حقیقت زبان گفتاری است. نویسنده یادآور میشود که گوش سپردن دقیق به زبان مردم ضروری است، اما نویسنده باید بداند در چه نقطهای باید از آن فاصله بگیرد تا دیالوگ به ابزاری پیچیده، چندلایه و نمایشی تبدیل شود.
یکی از مفاهیم محوری این کتاب، «زیرمتن» در دیالوگ است؛ یعنی آنچه شخصیتها در کلام بیان میکنند در برابر آنچه ناگفته باقی میماند و در سکوت یا تضاد گفتارشان معنا مییابد. این مفهوم پیوندی میان دیالوگنویسی و روانشناسی شخصیت ایجاد میکند و به نویسنده کمک میکند تا نهتنها توانایی خلق دیالوگ، بلکه درک عمیقتری از پیچیدگیهای انسانی بهدست آورد.
پذیرش این کتاب در میان منتقدان و مدرسان نویسندگی بسیار مثبت بوده است. برای نمونه، دیوید لین، مدرس نویسندگی در دانشگاه آزاد لندن، آن را «راهنمایی بیبدیل» برای دانشجویان نمایشنامهنویسی دانسته است. بسیاری از منتقدان ویژگی کاربردی کتاب و استفادهی سنجیدهی آن از نمونههای معاصر را ستودهاند، هرچند برخی اشاره کردهاند که بخشی از مباحث ممکن است برای مبتدیان نیازمند پیشزمینهی بیشتر باشد. با این حال، اتفاق نظر بر این است که این کتاب شکاف میان آموزش نظری و نیاز عملی نویسندگان را بهخوبی پر کرده است.
در نهایت، «نگارش گفتوگو برای متون نمایشی» اثری ارزشمند برای طیف گستردهای از مخاطبان است؛ از دانشجویان نمایش و فیلمنامهنویسی گرفته تا نویسندگان مستقل، بازیگران، کارگردانان و حتی علاقهمندان به تحلیل دیالوگ در آثار نمایشی. این کتاب به نویسندگانی که همواره با چالش نگارش دیالوگهای طبیعی، جذاب و در عین حال موثر روبهرو هستند نشان میدهد که گفتوگو نه یک ابزار ثانوی، بلکه قلب تپندهی درام است.
کتاب «نگارش گفتوگو برای متون نمایشی» نوشتهی ریب دیویس، اثری آموزشی و عمیق در حوزهی دیالوگنویسی است. دیویس که سالها تجربهی نویسندگی و تدریس در زمینهی نمایشنامهنویسی، تلویزیون و رادیو دارد، در این کتاب تلاش میکند جوهرهی گفتوگو را نه صرفاً بهعنوان وسیلهای برای انتقال اطلاعات، بلکه بهعنوان ابزار اصلی شکلگیری شخصیتها، ایجاد ریتم دراماتیک و پیشبرد ساختار روایی توضیح دهد.
این کتاب با لحنی صمیمی و در عین حال ساختاری دقیق، خواننده را از کلیشههای تکراری دیالوگنویسی عبور میدهد و او را به سمت خلق مکالماتی هدایت میکند که هم اصالت زبانی داشته باشند و هم ارزش نمایشی. دیویس برای روشن شدن بحث از نمونههای واقعی استفاده کرده است؛ از جمله فیلم «کلاهبرداری آمریکایی» و سریالهای موفقی همچون «مردان دیوانه» و «پیکی بلایندرز». او با تحلیل دقیق این نمونهها نشان میدهد که چگونه دیالوگ میتواند لایههای پنهان شخصیتها را آشکار کند، زمینهی تنش را بسازد و مخاطب را به شکلی نامحسوس اما قدرتمند درگیر داستان سازد.
شیوهی نگارش کتاب ترکیبی از تحلیل نظری، مثالهای کاربردی و تمرینهای عملی است. نویسنده با زبانی روشن و بدون پیچیدگی غیرضروری، به بررسی عناصر سازندهی دیالوگ میپردازد و میکوشد مهارت گفتوگوسازی را از سطحی شهودی به مرحلهای آگاهانه و کنترلشده ارتقا دهد. به همین دلیل این اثر اگرچه در ردهی کتابهای آموزشی نویسندگی قرار میگیرد، اما به دلیل بُعد تحلیلی خود، به مرزهای نقد ادبی و روانشناسی شخصیت نزدیک میشود.
دیویس محتوای کتاب را بر سه محور کلیدی سامان داده است: نخست، تمایز میان گفتوگوی طبیعی و گفتوگوی نمایشی؛ دوم، اهمیت ریتم، تنوع زبانی و حتی استفادهی خلاقانه از دوزبانهبودن در دیالوگ؛ و سوم، نقش اجتماعی و روانی مکالمه در پیشبرد درام. او تأکید میکند که یک گفتوگوی موثر هرگز کپی بیواسطه از مکالمات روزمره نیست، بلکه نسخهای فشرده، دراماتیزه و هدفمند از حقیقت زبان گفتاری است. نویسنده یادآور میشود که گوش سپردن دقیق به زبان مردم ضروری است، اما نویسنده باید بداند در چه نقطهای باید از آن فاصله بگیرد تا دیالوگ به ابزاری پیچیده، چندلایه و نمایشی تبدیل شود.
یکی از مفاهیم محوری این کتاب، «زیرمتن» در دیالوگ است؛ یعنی آنچه شخصیتها در کلام بیان میکنند در برابر آنچه ناگفته باقی میماند و در سکوت یا تضاد گفتارشان معنا مییابد. این مفهوم پیوندی میان دیالوگنویسی و روانشناسی شخصیت ایجاد میکند و به نویسنده کمک میکند تا نهتنها توانایی خلق دیالوگ، بلکه درک عمیقتری از پیچیدگیهای انسانی بهدست آورد.
پذیرش این کتاب در میان منتقدان و مدرسان نویسندگی بسیار مثبت بوده است. برای نمونه، دیوید لین، مدرس نویسندگی در دانشگاه آزاد لندن، آن را «راهنمایی بیبدیل» برای دانشجویان نمایشنامهنویسی دانسته است. بسیاری از منتقدان ویژگی کاربردی کتاب و استفادهی سنجیدهی آن از نمونههای معاصر را ستودهاند، هرچند برخی اشاره کردهاند که بخشی از مباحث ممکن است برای مبتدیان نیازمند پیشزمینهی بیشتر باشد. با این حال، اتفاق نظر بر این است که این کتاب شکاف میان آموزش نظری و نیاز عملی نویسندگان را بهخوبی پر کرده است.
در نهایت، «نگارش گفتوگو برای متون نمایشی» اثری ارزشمند برای طیف گستردهای از مخاطبان است؛ از دانشجویان نمایش و فیلمنامهنویسی گرفته تا نویسندگان مستقل، بازیگران، کارگردانان و حتی علاقهمندان به تحلیل دیالوگ در آثار نمایشی. این کتاب به نویسندگانی که همواره با چالش نگارش دیالوگهای طبیعی، جذاب و در عین حال موثر روبهرو هستند نشان میدهد که گفتوگو نه یک ابزار ثانوی، بلکه قلب تپندهی درام است.
دستههای مرتبط
تضمین کیفیت
محصول اصلی
پرداخت امن
ارسال سریع
پدیدآورندگان
کتاب نگارش گفتوگو برای متون نمایشی اثر ریب دیویس، ترجمه مسعود مدنی، انتشارات تابان خرد
سینما، تئاتر، تلویزیون و رادیو