کتاب نه تنبیه نه تشویق اثر الفی کوهن، ترجمه اکرم کرمی، انتشارات صابرین

استراتژی اصلی ما در پرورش فرزندان، آموزش دانش‌آموزان و حتی مدیریت کارگران معمولاً در یک جمله خلاصه می‌شود: «این کار را انجام بده تا به نتیجه برسی». در عمل، این شیوه چندان تفاوتی با آموزش حیوانات خانگی ندارد؛ چرا که برای انسان نیز از انواع محرک‌ها و پاداش‌ها ـ از آب‌نبات گرفته تا کمیسیون‌های فروش ـ استفاده می‌کنیم تا رفتار مورد نظر شکل بگیرد. آلفی کوهن در کتاب «نه تنبیه، نه تشویق» با اتکا به یافته‌های متعدد روان‌شناسی، الگویی متفاوت و مؤثرتر ارائه می‌دهد. او به جای تأکید بر دستور دادن و تحمیل وظایف، از استراتژی همکاری و مشارکت با افراد سخن می‌گوید. کوهن به‌صراحت می‌پرسد: «آیا پاداش واقعاً انگیزه ایجاد می‌کند؟» و در پاسخ توضیح می‌دهد که بله، پاداش می‌تواند انگیزه ایجاد کند، اما تنها برای دستیابی به خودِ پاداش، نه برای شکوفایی واقعی توانایی‌ها یا علاقه‌مندی درونی افراد. کتاب «نه تنبیه، نه تشویق» با استفاده از مثال‌های ملموس و طنزهای هوشمندانه، استدلالی قدرتمند و در عین حال تکان‌دهنده را مطرح می‌کند؛ استدلالی که شنیدنش آسان نیست و رد کردن آن تقریباً غیرممکن است. این اثر نشان می‌دهد که اتکای صرف به تنبیه و تشویق نه تنها کارایی پایدار ندارد، بلکه می‌تواند ماهیت یادگیری، همکاری و انگیزه‌های درونی انسان را تضعیف کند.