کتاب وقتی دلی اثر محمدحسن شهسواری، انتشارات شهرستان ادب

در روایتی تاریخی و مذهبی، داستانی تاثیرگذار از جوانی ثروتمند و خوش‌سیما نقل می‌شود؛ جوانی که زیبایی و جذابیت او دل بسیاری از دختران مکه را شیفته خود ساخته بود. او در خانواده‌ای مرفه و سرشناس به دنیا آمده بود و از میان همسالانش چهره‌ای بی‌بدیل داشت. هنگامی که این جوان به اسلام گروید، خشم و حیرت مشرکان مکه برانگیخته شد. آنان باور داشتند که تنها فقرا و محرومان به پیامبر اسلام ایمان می‌آورند و حضور پسری ثروتمند و سرآمد در جمع مسلمانان، برایشان غیرقابل پذیرش بود. در جنگ اُحد، این جوان رشید و مؤمن، مصعب بن عمیر، با شجاعت بی‌مانند در میدان نبرد ایستاد. او که پرچم اسلام را در دست داشت، در برابر نیزه دشمن ایستادگی کرد. در این رویارویی دستانش را از دست داد، اما همچنان پرچم را رها نکرد و سرانجام با شهادت جاودانه شد. نام او در تاریخ اسلام به‌عنوان الگویی از فداکاری، ایمان و ایستادگی ماندگار گشت. محمدحسن شهسواری نیز شخصیتی برجسته در عرصه ادبیات معاصر ایران است. او در سال ۱۳۵۰ در بیرجند چشم به جهان گشود و پس از پایان تحصیلات دانشگاهی در رشته ارتباطات، مسیر نویسندگی و روزنامه‌نگاری را پی گرفت. شهسواری علاوه بر نویسندگی، به‌عنوان داور در جشنواره‌های معتبر ادبی نیز حضور داشته است؛ از جمله جایزه هوشنگ گلشیری، مسابقه بهرام صادقی و جایزه منتقدان و نویسندگان مطبوعات. از میان آثار شاخص او می‌توان به رمان‌های «پاگرد»، «وقتی دلی»، «میم عزیز» و «حرکت در مه» اشاره کرد. این آثار جایگاه ویژه‌ای در ادبیات معاصر فارسی یافته‌اند و شخصیت ادبی محمدحسن شهسواری را بیش از پیش تثبیت کرده‌اند.