کتاب یادداشت‌ها اثر آلبر کامو، ترجمه خشایار دیهیمی، انتشارات ماهی

آلبر کامو یکی از برجسته‌ترین داستان‌نویسان قرن بیستم است که آثار او همچنان در محافل ادبی و فلسفی مورد بحث و توجه قرار می‌گیرد. او را می‌توان از تأثیرگذارترین نویسندگان چند قرن اخیر دانست. کامو از اواسط دهه‌ی ۳۰ میلادی تا زمان مرگش، یادداشت‌هایی را در دفترچه‌های شخصی خود ثبت می‌کرد؛ یادداشت‌هایی که شامل جزئیات مکالمات روزمره، بخش‌های منتخبی از کتاب‌هایی که می‌خواند، تأملات او درباره‌ی مرگ، ترس و اضطراب ناشی از جنگ، نگرش‌هایش نسبت به هنر، زنان، تنهایی و انزوا بود. این نوشته‌ها مبنایی برای ایده‌پردازی آثار آینده‌اش به شمار می‌آمدند و او بارها از آن‌ها برای تکمیل و پرورش آثار ادبی خود بهره می‌برد. یادداشت‌های کامو تصویری روشن از جهان‌بینی نویسنده‌ای ارائه می‌دهند که پیش از دریافت جایزه‌ی نوبل ادبیات، در اروپا تقریباً گمنام بود و تنها مدت کوتاهی پس از کسب این افتخار، در یک سانحه‌ی رانندگی جان خود را از دست داد. زندگی شخصی او چنان درهم‌تنیده با اندیشه‌ها و آثارش پیش می‌رود که جداسازی آن‌ها ممکن نیست. همان نشانه‌های روشنفکری و مراقبه‌های فلسفی که در رمان‌ها و مقالات او دیده می‌شود، در یادداشت‌هایش نیز حضوری پررنگ دارند. آنچه در این دفترها ثبت شده، صرفاً اندیشه‌های فلسفی نیست، بلکه احساسات گوناگون کامو را نیز بازتاب می‌دهد و به خواننده فرصت می‌دهد تا فراتر از چهره‌ی نویسنده‌ی اگزیستانسیالیست، با انسان پشت آثار او آشنا شود. کامو آن‌چنان در نقش نویسنده زیسته که حتی نوشته‌های شخصی و خصوصی او نیز نثری پرکشش و خواندنی دارد؛ گویی مطالعه‌ی یادداشت‌هایش، خواندن کتاب زندگی او به قلم خودش است.