کتاب خدا دوست من است اثر لیزا انگلهارت، ترجمه برزو سریزدی، انتشارات صابرین

کودکان در سنین چهار تا شش‌سالگی، ذهنی بسیار تأثیرپذیر دارند و در این دوره بیش از هر زمان دیگری آمادگی آن را دارند که تصویری از خدا در ذهن خود شکل دهند؛ تصویری که می‌تواند یا خدایی مهربان و دوست‌داشتنی باشد یا خدایی تنبیه‌کننده و انتقام‌جو. بنابراین بهتر است این ذهن‌های کوچک و پاک را با خدایی آشنا کنیم که مانند دوستی آرام، صبور و مهربان در کنار آن‌ها حضور دارد. کودک در این سن به‌راحتی با خدایی ارتباط برقرار می‌کند که محبتش گرم‌تر از آغوش مادر است و محافظتی عمیق‌تر از پرنده‌ای دارد که با مهر از جوجه‌های خود نگهداری می‌کند. آگاهی کودک از اینکه خدا همیشه و در همه‌جا همراه اوست، می‌تواند ترس‌های رایج این سن، به‌ویژه ترس از تنهایی را کاهش دهد و برای او احساس امنیت ایجاد کند. در سنین هفت تا نه‌سالگی، کودکان واقع‌بین‌تر می‌شوند و علاقه دارند شناخت دقیق‌تری از خدا پیدا کنند. در این دوران، بهترین شیوه آشنا کردن آن‌ها با خدا، یادآوری نقش او در شگفتی‌های آفرینش است؛ از کوچک‌ترین اجزای جهان چون اتم‌ها و تارهای ظریف عنکبوت تا عظمت کوه‌ها، رودها و کهکشان‌های بزرگ. به آن‌ها نشان دهید که «رد پای خدا» در همه‌جا و همه‌چیز دیده می‌شود. اما تأکید کنید که خدا، تنها خالق هستی نیست، بلکه دوستی وفادار و همراه همیشگی ماست. از آنجا که کودکان در این سن اجتماعی‌تر می‌شوند، بهتر می‌توانند مفهوم دوستی خدا را درک کنند. با آن‌ها درباره لحظاتی صحبت کنید که خودتان حضور و دوستی خدا را در زندگی‌تان احساس کرده‌اید. بگذارید ببینند که شما زمانی را به دعا اختصاص می‌دهید و این ارتباط دوستانه برایتان ارزشمند است. برایشان توضیح دهید چرا دعا می‌کنید و چگونه با خدا سخن می‌گویید. به آن‌ها بیاموزید که دعا نوعی گفت‌وگوی صمیمانه و آزادانه با خداست؛ خدایی که همواره شنونده‌ای دقیق، مهربان و قابل اعتماد است.