کتاب من ولادیمیر پوتین هستم اثر ولادیمیر پوتین، ترجمه محمد امین جندقیان بیدگلی، انتشارات منوچهری

ولادیمیر ولادیمیرویچ پوتین، دومین رئیس‌جمهور روسیه پس از الکساندر لوکاشنکو از بلاروس شناخته می‌شود. او برای مدت شانزده سال در سازمان اطلاعات خارجی شوروی (کا.گ.ب) خدمت کرد و به درجه سرهنگ‌دومی رسید. پوتین در سال ۱۹۹۱ از سمت خود استعفا داد و مسیر حرفه‌ای تازه‌ای را در عرصه سیاست در سن‌پترزبورگ آغاز کرد. در سال ۱۹۹۶ به مسکو نقل مکان کرد تا به دولت رئیس‌جمهور وقت، بوریس یلتسین، بپیوندد. پیش از آن‌که در اوت ۱۹۹۹ به سمت نخست‌وزیری منصوب شود، مدتی کوتاه ریاست سرویس امنیت فدرال روسیه (اف.اس.ب) را بر عهده داشت و هم‌زمان به عنوان دبیر شورای امنیت فعالیت کرد. پس از استعفای یلتسین، پوتین به‌عنوان رئیس‌جمهور موقت معرفی شد و کمتر از چهار ماه بعد با رأی مردم به‌طور رسمی به مقام ریاست‌جمهوری رسید. نخستین دوره ریاست‌جمهوری او موفقیت‌آمیز بود و در سال ۲۰۰۴ بار دیگر برای دور دوم انتخاب شد. بر اساس محدودیت‌های قانون اساسی و ممنوعیت بیش از دو دوره متوالی، پوتین از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲ در دولت دمیتری مدودف مقام نخست‌وزیری را بر عهده داشت. سپس در انتخابات سال ۲۰۱۲، با وجود اتهامات مربوط به تقلب انتخاباتی و اعتراضات گسترده، بار دیگر به کرملین بازگشت. در سال ۲۰۱۸ نیز توانست ریاست‌جمهوری خود را تمدید کند. در آوریل ۲۰۲۱، پس از برگزاری همه‌پرسی، پوتین اصلاحات گسترده‌ای در قانون اساسی امضا کرد. یکی از این اصلاحیه‌ها به او اجازه داد دوباره برای دو دوره دیگر نامزد انتخابات شود و در صورت پیروزی، دوره زمامداری خود را تا سال ۲۰۳۶ ادامه دهد. این تغییرات موقعیت پوتین را به‌عنوان یکی از قدرتمندترین رهبران معاصر جهان بیش از پیش تثبیت کرد.