کتاب تشنگی اثر یوجین اونیل، ترجمه سمیه پیربازاری، انتشارات بیدگل

یوجین اونیل آثار نمایشی بسیاری دارد که تعدادی از آن‌ها به زبان فارسی ترجمه شده‌اند. یکی از این آثار، کتاب «تشنگی و دو نمایشنامه دیگر» است. اونیل در این سه نمایشنامه شخصیت‌های خود را در موقعیت‌هایی قرار می‌دهد که ناگهان چهره واقعی‌شان آشکار می‌شود و آنان مجبورند برای ادامه زندگی تصمیمی سرنوشت‌ساز بگیرند. در عین حال، مفهوم عشق نیز در دل این نمایشنامه‌ها حضوری پررنگ دارد. نمایشنامه «تشنگی» با تصویری تکان‌دهنده آغاز می‌شود: کلکی شناور بر دریا، حامل سه تن از بازماندگان کشتی‌ای که برخلاف کشتی تایتانیک نه بر اثر یخ، بلکه پس از برخورد به صخره‌ای مرجانی نابود و غرق شده است. این سه نفر که برای زنده‌ماندن و نجات جان خود به شدت تقلا می‌کنند، برای جرعه‌ای آب بی‌تابی می‌کشند. یکی از آن‌ها دریانوردی است که طبق باورهای قبیله‌اش برای دور کردن کوسه‌ها آواز می‌خواند. دیگری، مردی اشراف‌زاده است که با سخنانش اضطراب و ترس جمع را دوچندان می‌کند. سومی، زنی رقاصه است که برای دست یافتن به قطره‌ای آب، حاضر می‌شود دست از باارزش‌ترین دارایی خود بردارد. در فضایی آکنده از ناامیدی، بدگمانی و رنج طاقت‌فرسا، تلاش برای زنده‌ماندن ادامه می‌یابد. اما مرگ زن رقاصه، که لحظه‌ای کورسوی امید در دل مردان برمی‌انگیزد، سرانجام همان اندک نور را نیز خاموش می‌سازد. دومین نمایشنامه کتاب با نام «بی‌پروایی» روایتگر پیوند عشق و خیانت است. زنی از طبقه فرودست، برای به دست آوردن ثروت با مردی مرفه ازدواج می‌کند؛ اما در ادامه دل در گرو راننده شخصی آن خانواده می‌گذارد و داستانی آمیخته به کشمکش‌های عاطفی و اجتماعی شکل می‌گیرد. نمایشنامه سوم با عنوان «سقط جنین» داستانی تلخ از زندگی قهرمان یک تیم بیسبال را بازتاب می‌دهد. او با خیانت به عشق خود، فرزندشان را نابود می‌کند و در نهایت، مادر فرزند نیز جان می‌بازد. این روایت تلخ، نمادی است از ویرانی عشق، خیانت به احساسات انسانی و سقوط اخلاقی که همواره در نوشته‌های اونیل با قدرت نمایش داده می‌شود.