کتاب عباس کیارستمی و فیلم-فلسفه اثر متیو ابوت، ترجمه صالح نجفی، انتشارات لگا

متیو ابوت در آثار و فیلم‌های عباس کیارستمی، کارگردان برجسته ایرانی، رویکردی نوین با عنوان «فیلم ـ فلسفه» ارائه می‌دهد. او استدلال می‌کند که فیلم‌های کیارستمی صرفاً بازنمایی ایده‌های فلسفی موجود نیستند، بلکه خود به‌مثابه اندیشه‌ای فلسفی عمل می‌کنند و نوعی تفکر سینمایی را به‌طور مستقل به نمایش می‌گذارند. ابوت در بررسی خود از مرز سنت‌های فلسفی تحلیلی و قاره‌ای عبور می‌کند و با اتکا به دیدگاه متفکرانی چون لودویگ ویتگنشتاین، استنلی کاول، جان مک‌داول، آلیس کری، نوئل کارول، جورجیو آگامبن و مارتین هایدگر، شیوه‌های اندیشیدن در سینمای کیارستمی را تحلیل می‌کند. او این نگاه فلسفی را در مجموعه‌ای از فیلم‌های متأخر کیارستمی نشان می‌دهد؛ آثاری چون «باد ما را با خود خواهد برد»، «ای.بی.سی. آفریقا»، «ده»، «پنج»، «شیرین»، «کپی برابر اصل» و «مثل یک عاشق». کتاب «عباس کیارستمی و فیلم ـ فلسفه» شامل هفت فصل است که هر فصل به تحلیل یک رویکرد فلسفی خاص در یکی از فیلم‌های کیارستمی می‌پردازد: ۱. «باد ما را با خود خواهد برد»: شک‌گرایی سینمایی ۲. «ای.بی.سی. آفریقا»: ظهور و ظاهر ۳. «ده»: هر آنچه برای دانستن است ۴. «پنج»: تصنع و امر عادی ۵. «شیرین»: انجذاب و جایگاه تماشاگر ۶. «کپی برابر اصل»: کمدی تجدید فراش در عصر بازتولیدپذیری دیجیتال ۷. «مثل یک عاشق»: تعلیق باور این ساختار به خواننده امکان می‌دهد تا فیلم‌های کیارستمی را نه‌فقط به‌عنوان آثار هنری، بلکه به‌عنوان متونی فلسفی در قالب سینما درک کند؛ آثاری که پرسش‌های بنیادین درباره شناخت، واقعیت، تماشاگری و ماهیت بازنمایی را پیش می‌کشند.