کتاب سگ سفید اثر رومن گاری، ترجمه سیلویا بجانیان، انتشارات نیماژ

سگ سفید یکی از جانکاه‌ترین و موهن‌ترین استعاره‌هایی است که در سرزمین لیبرال‌دموکراسی، مهد آزادی و نئولیبرالیسم شکل گرفته است؛ سرزمینی که خود را تنها جلوه‌گاه حقیقی تمدن بزرگ بشری می‌پندارد. ایالات متحده‌ی آمریکا، حتی با رئیس‌جمهور شدن یک سیاه‌پوست نیز نتوانست از نژادپرستی عمیق ریشه‌دوانده در ذهن و زبان سردمداران و بخش بزرگی از جامعه‌ی سفیدپوستش فاصله بگیرد. این کشور از نخستین سال‌های موجودیت خود تا امروز، رنگین‌پوستان و به‌ویژه سیاهان و سرخ‌پوستان را تا نهایت شقاوت، شکنجه داده، تحقیر کرده و به‌قتل رسانده است. کتاب «سگ سفید» روایتی است میان داستان، جستار و گزارش؛ روایتی سیال و شخصی که رومن گاری، نویسنده‌ی فرانسوی، از تجربه‌ی زیسته‌ی خود در برخورد با یک سگ سفید در سرزمین گرینگوهای نژادپرست ارائه می‌دهد. سگ سفید نمادی است از حیوانی که از نخستین روزهای زندگی با تربیت وحشیانه و ابزاری بی‌رحمانه پرورش یافته تا عاشق سفیدپوستان باشد و دشمن قسم‌خورده‌ی سیاه‌پوستان. گاری با نگارش این اثر، آگاهانه مرز میان داستان و ناداستان را معلق نگه می‌دارد و عواطف متضاد عشق و نفرت را در قالب موجودی غیرانسانی اما دست‌آموز انسان به شکلی جنون‌آمیز و تکان‌دهنده آشکار می‌سازد. اگر اقتباس سینمایی ساموئل فولر از این کتاب را دیده باشید، هرگز ترس، وحشت و تراژدیِ درهم‌تنیده‌ی فیلم را فراموش نخواهید کرد. نگریستن به آن چشم‌های معصوم و درعین‌حال خون‌ریز حیوانی درنده، احساسی متناقض از دلبستگی و هراس را برمی‌انگیزد؛ تجربه‌ای که به‌نحوی اجتناب‌ناپذیر بیننده را به یاد کلمات گاری بازمی‌گرداند. بازخوانی متن او، عمق هولناک‌ترین وضعیت انسانی را نمایان می‌کند؛ وضعیتی که در آن شرارتی بی‌امان پدید آمده و به مرحله‌ای بازگشت‌ناپذیر رسیده است: شرارت مطلق.