کتاب لطفن صندلی‌عقب بنشینید اثر احمد حسینی، انتشارات نیماژ

«عینکش را پاک کردم تا مرا نبیند؛ شاید ندیدن من بهتر از دیدن او بود.» این جمله بخشی از کتاب مرحوم سید احمد حسینی است. نثر این اثر به سبک مینیمال نوشته شده؛ سبکی که در ادبیات و هنر با نام مینیمالیسم یا ساده‌گرایی شناخته می‌شود. مینیمالیسم مکتبی هنری است که بر پایه‌ سادگی، ایجاز و حذف هر عنصر زائد شکل گرفته و نویسندگان آن تلاش می‌کنند با کمترین واژه‌ها، بیشترین معنا را منتقل کنند. ویژگی اصلی این سبک آن است که هر جمله، امکان برداشت‌های متنوعی به خواننده می‌دهد. مخاطب با روبه‌رو شدن با چنین جملاتی، همانند کارآگاهی است که سرنخی به دستش رسیده و باید ادامه‌ ماجرا را با نیروی تخیل و ذهنیت شخصی خود کشف کند. هر کلمه و هر ترکیب در این سبک می‌تواند دریچه‌ای متفاوت به جهان معنا باز کند. درون‌مایه فصل‌های کتاب سید احمد حسینی نیز بر محور موضوعات اجتماعی و احساسی شکل گرفته است. هر بخش از این کتاب، همچون سفری تازه به دنیایی متفاوت است که ذهن خواننده را به چالش می‌کشد و او را تا مدت‌ها درگیر بازاندیشی، تصویرسازی و تأمل شخصی می‌سازد. به همین دلیل، اثر یادشده نمونه‌ای شاخص از ادبیات مینیمالیستی در حوزه اجتماع و احساسات انسانی به شمار می‌رود.