کتاب پارچه‌فروش عاشق اثر محمد صالح علا، انتشارات نیماژ

او با بهره‌گیری از زبان سعدی، زبانی تازه می‌آفریند؛ زبانی که از مجاورت بیت‌ها نیرو می‌گیرد و با تکیه بر عناصری فرازبانی، به نوعی زیباشناسی نو و بدیع دست می‌یابد. برای من در بسیاری از لحظات، «سعدیِ کیارستمی» لذت‌بخش‌تر و خوشایندتر از «سعدیِ سعدی» است. هنگامی که فریاد او را می‌خوانم، دریچه‌ای متفاوت به سوی فهم سعدی گشوده می‌شود و لذتی تازه در جان می‌نشیند. به همین دلیل، «حافظ کیارستمی» را نباید با «حافظ خانلری» یا «حافظ خرمشاهی» قیاس کرد. سنجش درست، مقایسه‌ی حافظ کیارستمی با خودِ سینمای کیارستمی است؛ همان‌گونه که انگور رسیده را باید با انگور رسیده سنجید. کار او در اصل، انتخاب «لحظه‌ی قطعی» است؛ لحظه‌ای که در عکاسی، در سینما و همچنین در ادبیات معنا می‌یابد. کیارستمی با مهارتی کم‌نظیر، تمام جهان سعدی را در یک انتخاب ظریف متجلی می‌سازد؛ گزینش تنها یک واژه در لحظه‌ای قطعی: «سعدی از دست خویشتن» ــ فریاد.