کتاب جان مکداول: ذهن و جهان اثر تیم تورنتون، ترجمه محمدحسین خلج، انتشارات زندگی روزانه

این دفتر از مجموعه متون محوری فلسفه، به قلم تیم تورنتون، به بررسی کتاب «ذهن و جهان» جان مکداول می‌پردازد. جان هنری مکداول (۱۹۴۲-)، فیلسوف تحلیلی اهل آفریقای جنوبی و استاد دانشگاه پیتزبورگ است. حوزه‌های اصلی پژوهش او شامل متافیزیک، معرفت‌شناسی، فلسفه زبان، فلسفه عملی و فلسفه اخلاق می‌شود. کتاب «ذهن و جهان» مکداول نخستین بار در سال ۱۹۹۴ منتشر شد. این اثر بر پایه شش درس‌گفتار او درباره جان لاک در سال ۱۹۹۱ تدوین شده و روان‌ترین نوشته منتشرشده او به شمار می‌آید. همچنین می‌توان آن را تنها روایت جامع و مفصل از فلسفه مکداول دانست. این کتاب به سه دلیل اثری مهم، چالش‌برانگیز و برانگیزاننده به شمار می‌رود. نخست آنکه مستقیماً با پرسشی درگیر می‌شود که می‌توان آن را محوری‌ترین پرسش فلسفه جدید از زمان دکارت دانست: رابطه ذهن و جهان چیست؟ دوم اینکه مکداول در روایت خود ترکیبی کم‌نظیر از اندیشه فیلسوفان بزرگ را به کار می‌گیرد. او برای روشن‌سازی موضوع از آثار ارسطو، کانت، هگل، فرگه، راسل، ویتگنشتاین، سلارز، دیویدسون و ایوانز بهره می‌برد. سومین ویژگی مهم کتاب این است که مکداول، برخلاف بسیاری از فیلسوفان سنتی، قصد ارائه نظریه‌ای بنیادین برای پر کردن شکاف میان ذهن و جهان را ندارد. او می‌خواهد نشان دهد چنین شکافی اساساً وجود ندارد و تلاش برای پل زدن میان آن‌ها بر یک پیش‌فرض نادرست استوار است. کتاب «ذهن و جهان» با این ادعا آغاز می‌شود که موضوع اصلی‌اش «نحوه وساطت مفاهیم در رابطه میان اذهان و جهان» است. این هدف اگرچه محدود و فنی به نظر می‌رسد، اما تنها بخشی از پرسشی بسیار گسترده‌تر را باز می‌کند. فهم نقش مفاهیم در تجربه و روشن‌سازی سهم تجربه در شکل‌گیری اندیشه، دریچه‌ای تازه به سوی درک رابطه ذهن و جهان می‌گشاید. این درک نه‌تنها نسبت میان ذهن و واقعیت را آشکار می‌سازد، بلکه می‌تواند نوری تازه بر فهم ما از خودِ طبیعت نیز بیفکند.