کتاب زنده‌باد گل‌های آپارتمانی اثر جورج اورول، ترجمه آرش طهماسبی، انتشارات وال

حکایتی تلخ و گزنده از فقر، با بیانی صریح و بی‌رحم. سیریل کانلی گوردن کومستاک، شاعر خودخوانده و ضدسرمایه‌داری، برای دهن‌کجی به خدایگان پول، زندگی فقیرانه‌ای را پیش می‌گیرد. او با سرسختی تمام، در میان آه و افسوسِ دوستانش، یکی پس از دیگری شغل‌های خوب و پردرآمد را از دست می‌دهد. اما گوردن هرگز بر نیروی عشق و توانایی آن برای بازگرداندنش به جریان زندگی حساب نکرده بود. سقوط آگاهانه و خودخواسته‌اش در ورطه‌ی فقر، آرام‌آرام روحش را می‌فرساید و او را به هستی‌ای رقت‌بار و منزوی می‌کشاند؛ آن‌چنان که دیگر هیچ احترامی برای خویش قائل نیست و حتی قدرت نوشتن را نیز از دست می‌دهد. او پیوندهایش را با دنیای بیرون قطع می‌کند و به انزوا فرو می‌رود. در این تیره‌گی، تنها رُزمریِ همواره وفادار، با عشق و حس امنیتی که به همراه دارد، آخرین امید او برای رهایی و نجات است. جرج اورول به‌خوبی می‌دانست که جریان‌ها و فرقه‌های سیاسی اغلب چیزی جز عقلانی‌سازیِ احساسات انسانی نیستند. او در این کتاب، با نگاهی عمیق و همراه با طنزی گزنده، داستان مردی را بازمی‌گوید که در فرآیند بلوغ و تکامل، درگیر ستیزی بی‌پایان میان عشق، فقر و خودویرانگری می‌شود.