کتاب آرزوهای بر‌باد رفته اثر اونوره دو بالزاک، ترجمه محمدجعفر پوینده، انتشارات نشر نی

کتاب «آرزوهای بر بادرفته»، رمانی از اونوره دو بالزاک است که نخستین‌بار در سال ۱۸۳۷ منتشر شد. این اثر یکی از برجسته‌ترین رمان‌های بالزاک به‌شمار می‌آید و با پرداختی عمیق به زندگی اجتماعی و جاه‌طلبی‌های انسان، تصویری روشن از جامعه فرانسه در سده نوزدهم ارائه می‌دهد. شخصیت اصلی رمان، لوسین شاردون، مردی فقیر، ساده‌دل اما سرشار از بلندپروازی است. او رویای شاعر شدن را در سر می‌پروراند و تلاش می‌کند با استعداد و پشتکار به جایگاهی درخور دست یابد. با این حال، در شهر کوچک و دلگیر محل زندگی‌اش نمی‌تواند به موفقیتی واقعی برسد. سرانجام تحت حمایت زنی متأهل و کاریزماتیک به نام مادام بارژتون قرار می‌گیرد؛ زنی که با نفوذ و ارتباطات اجتماعی خود، راه ورود لوسین به دنیای جذاب اما پرخطر پاریس را هموار می‌سازد. اما پاریس برای لوسین سرابی بیش نیست. او خیلی زود درمی‌یابد که در پشت ظاهر باشکوه این شهر، رقابت‌های بی‌رحمانه و مناسبات پیچیده اجتماعی وجود دارد. وجهه و اعتبار مادام بارژتون به‌تدریج زیر سؤال می‌رود و اشراف و ثروتمندان محافل اعیانی نه‌تنها لوسین را در جمع خود نمی‌پذیرند، بلکه او را بیگانه‌ای بی‌اعتبار می‌دانند. لوسین در ادامه درمی‌یابد که در مبارزه‌ای نابرابر قرار گرفته است؛ جایی که استعداد، هنر و صداقت جایی برای پیروزی ندارند. در برابر قدرت پول، توطئه‌چینی‌های پنهان و بی‌اخلاقی‌های رایج، رؤیاهای شاعرانه او رنگ می‌بازد و حقیقت تلخ جامعه پیرامونش آشکار می‌شود. رمان «آرزوهای بر بادرفته» دقیقاً این جدال میان آرمان‌گرایی و واقعیت بی‌رحم اجتماعی را به تصویر می‌کشد.