کتاب برگمولر اثر فردریش برگمولر، انتشارات سرود

فردریش بورگمولر، پیانیست و آهنگساز نامدار آلمانی در دورهٔ رمانتیک، از چهره‌های برجسته موسیقی قرن نوزدهم به شمار می‌آید. او در شهر راتسبون ـ که در آن زمان بخشی از شاهزاده‌نشین رگنسبورگ در کنفدراسیون راین بود ـ چشم به جهان گشود. خانواده‌اش ریشه‌ای عمیق در موسیقی داشتند؛ پدرش فردریش آگوست بورگمولر و برادر کوچک‌ترش نوربرت بورگمولر هر دو آهنگساز بودند و مادرش، ترز فون زاند، به‌عنوان پیانیست و خواننده شناخته می‌شد. در سال ۱۸۲۹، بورگمولر برای ادامهٔ تحصیل و گسترش دانش موسیقی خود به شهر کاسل رفت و نزد استادان برجسته‌ای چون لودویگ اسپور و موریتس هاپتمن آموزش دید. تنها یک سال پس از آغاز این دوره، در ۱۴ ژانویهٔ ۱۸۳۰، او نخستین بار در مقام پیانیست روی صحنه رفت و کنسرت افتتاحیه‌اش را برگزار کرد. بورگمولر در سال ۱۸۳۲ و در ۲۶ سالگی به پاریس مهاجرت کرد و تا پایان زندگی در همان‌جا اقامت گزید. برادرش نوربرت نیز قرار بود در سال ۱۸۳۵ به او بپیوندد، اما مرگ ناگهانی بر اثر حملهٔ صرع در آبگرم شهر آخن این فرصت را از او گرفت. حضور در پاریس، نقطهٔ عطفی در زندگی هنری بورگمولر بود. او با آغوش باز موسیقی و فضای هنری این شهر را پذیرفت و به تدریج سبک مخصوص خود را که خصوصیتی متمایز در نوازندگی‌اش بود، شکل داد. آثارش عمدتاً شامل قطعاتی برای پیانو و موسیقی سالنی می‌شود. او با انتشار آلبوم‌ها و مجموعه‌های متنوعی برای پیانو، جایگاهی ویژه نه‌تنها در میان هنرجویان و نوازندگان بلکه در تاریخ موسیقی رمانتیک اروپا یافت.