کتاب دری و دندان شیری اثر ابی هنلن، ترجمه شبنم حیدری پور، انتشارات پرتقال

یک دندان لق ماجرایی طنزآمیز و پرهیجان با حضور پری دندان را در کتاب چهارم مجموعه‌ محبوب «دَری» رقم می‌زند. دَری نخستین دندان لق خود را پیدا کرده و با هیجان همیشگی‌اش، لحظه‌ای از صحبت کردن درباره پری دندان دست نمی‌کشد. این موضوع به‌طور طبیعی برادر و خواهرش را کلافه می‌کند، اما در عین حال، حسادت جدی رقیب سرسخت او، خانم گابل‌گراکر را نیز برمی‌انگیزد؛ کسی که همواره می‌خواهد توجه کامل دَری تنها به او معطوف باشد. خانم گابل‌گراکر این بار تصمیمی عجیب گرفته است: او می‌خواهد شغل پری دندان را بدزدد و به‌سوی خانه دَری حرکت می‌کند. حالا زمان آن رسیده است که دَری نقشه‌ای جدی طراحی کند تا کار پری دندان را نجات دهد. در این مسیر، او با دوستان واقعی و خیالی خود تیمی تشکیل می‌دهد تا پری دندان را برای همه کودکان جهان حفظ کند و البته پاداشی هم از آن خود سازد. کتاب چهارم از سری پرطرفدار دَری با زبانی خنده‌دار و روایتی پرماجرا، از همان صفحات نخست خواننده را به خنده می‌اندازد. صحنه‌های بامزه و دیالوگ‌های شیرین، داستان را پرکشش‌تر کرده و شخصیت‌ها را زنده‌تر نشان می‌دهد. در بخشی از کتاب می‌خوانیم: «مامانم می‌گوید: وای! باورم نمی‌شود این‌قدر بامزه شده‌ای، خیلی بهت می‌آید. می‌گویم: پفکی است. می‌گوید: هم قشنگ است، هم گرم و نرم. داد می‌زنم: هم قلنبه است، هم پفکی! مامان می‌خندد، مرا می‌بوسد و می‌گوید: کاپشن خیلی خوبی است؛ یکی تویش بالش کرده، برای همین هم پف کرده. فریاد می‌زنم: من نمی‌پوشمش! مامان می‌گوید: وای بس کن وروجک! باید بپوشیش، هوا حسابی سرد شده. می‌گویم: بالشت! بالشت پف‌پفکی! این‌قدر بالش بالش نکن، همیشه مجبورم می‌کنی بالشت پفکی بپوشم!» این بخش تنها نمونه‌ای از فضای شاد، بامزه و قصه‌پردازی دلنشین کتاب است؛ فضایی که باعث می‌شود دَری و ماجراهایش همچنان یکی از محبوب‌ترین داستان‌های کودکانه باقی بماند.