کتاب کیوریتورباوری اثر دیوید بالزر، ترجمه افرا صفا، انتشارات نشر نظر

نقش متخصص در فرهنگ معاصر چیست؟ امروزه واژه «Curate» به یکی از کلیدواژه‌های مهم در گفت‌وگوهای فرهنگی و هنری بدل شده است. این واژه را می‌توان از جشنواره‌های موسیقی تا گالری‌های نقاشی و نمایشگاه‌های بین‌المللی به‌وفور شنید. در دنیای هنر، «کیوریتور» جایگاهی ممتاز دارد و به‌عنوان چهره اصلی در نمایشگاه‌های گروهی و دوسالانه‌های پرطرفدار شناخته می‌شود؛ شخصی که می‌تواند نقش و سهم هر هنرمند را در یک مجموعه هنری تعریف و جهت‌دهی کند. برنامه‌های آموزشی و دانشگاهی در زمینه مطالعات سرپرستی (Curatorial Studies) روزبه‌روز در حال گسترش‌اند و حتی دنیای تجارت نیز مفاهیم مرتبط با کیوریتوری را به‌عنوان روشی برای افزودن ارزش به محتوا و برند به کار می‌گیرد. گویی در این روزگار، هرکس به نوعی «مجری» یا «کیوریتورِ» برنامه‌ای است. اما پرسش اصلی اینجاست: واقعاً کیوریتور کیست و محبوبیت روزافزون مفهوم کیوریتوری چه ارتباطی با پرورش ذوق و فرهنگ معاصر دارد؟ دیوید بالزر در پژوهش پرجنب‌وجوش، افشاگرانه و بدیع خود، تاریخ هنر و زمینه‌های فرهنگی گوناگون را می‌کاود تا پدیده «کیش کیوریتوری» را بررسی کند؛ از تلاش‌های خستگی‌ناپذیر متصدی افسانه‌ای، هانس اولریش اوبریست، تا نمونه‌های فرهنگ عامه همچون «هنرمندان ساندویچ ساب‌وی». او در کتاب خود، «کیوریتورباوری؛ چگونه کیوریتوری بر جهان هنر و همه‌چیزهای دیگر چیره شد»، نگاهی تازه و متفاوت به نقش کیوریتور در جهان معاصر ارائه می‌دهد. این کتاب نه‌تنها اثری هنری غیرمعمول است، بلکه منبعی ضروری برای درک نقش کیوریتوری در عصر حاضر به شمار می‌رود. بالزر در این اثر، تاریخچه و هژمونی کنونی کیوراسیون را با دقت دنبال می‌کند و نشان می‌دهد چگونه مفهوم کیوریتور از مرزهای هنر فراتر رفته و به بخشی جدایی‌ناپذیر از فرهنگ معاصر تبدیل شده است.