کتاب درد سیاوش اثر اسماعیل فصیح، انتشارات صفی علیشاه

رمان «درد سیاوش» اثر «اسماعیل فصیح»، از برجسته‌ترین آثار این نویسنده پرآوازه است. فصیح بعدها در رمان دیگری با عنوان «عشق و مرگ»، برخی از شخصیت‌های این کتاب را بار دیگر به زندگی بازمی‌گرداند و از آن‌ها در روایت تازه‌ای بهره می‌گیرد. در این داستان، «فرنگیس» خواهر «جلال آریان» است؛ شخصیتی که بعدها در رمان «عشق و مرگ» نیز حضور دارد. فرنگیس دختری به نام «ثریا» دارد که با جوانی به نام «خسرو» نامزد کرده است. جلال برای شرکت در مراسم عروسی آن‌ها از خارج به ایران بازمی‌گردد، اما در شب جشن، «شهروز» ــ عموی خسرو، مردی تندخو و مجنون ــ مراسم را به هم می‌زند و خون برادر از دست‌رفته‌اش را فریاد می‌طلبد. در پی این حادثه، خسرو همه چیز را رها کرده و در جست‌وجوی حقیقت مرگ پدرش برمی‌آید. «سیاوش»، پدر بیولوژیکی خسرو، مردی وارسته، باوقار و عمیقاً متفاوت از دیگران بود که مرگی مرموز و رازآلود سرنوشت او را رقم زد. رمان «درد سیاوش» به‌روشنی از سرگذشت سیاوش در شاهنامه حکیم ابوالقاسم فردوسی الهام گرفته و فضایی حماسی و در عین حال تراژیک دارد. گره اصلی داستان در شبی از مردادماه سال ۱۳۳۲ شکل می‌گیرد، اما خط اصلی روایت در سال ۱۳۵۲ جریان دارد و نویسنده با رویکردی معمایی، پیوسته از زمان حال به گذشته بازمی‌گردد. جلال، شخصیت محوری داستان، با نگاه یک بازرس و کاوشگر، به بررسی زندگی و گذشته شخصیت‌های پیرامون خود می‌پردازد تا راز قتل سیاوش را کشف کند. همین ویژگی، رمان «درد سیاوش» را در زمره آثار معمایی ادبیات معاصر ایران قرار می‌دهد. در این اثر، تمرکز نویسنده بیش از تصویرسازی، بر روایت و گفت‌وگو است. زبان روایی «اسماعیل فصیح» در این رمان بسیار شیوا، زنده و تأثیرگذار است و به‌گونه‌ای داستان را پیش می‌برد که خواننده ناخودآگاه با فضا و شخصیت‌ها هم‌دل می‌شود و تا پایان، درگیر کشف حقیقت می‌ماند.