کتاب اعتراف اثر اینگمار برگمان، ترجمه مصطفی احمدی، انتشارات نیلا
کتاب اعتراف اثر اینگمار برگمان، ترجمه مصطفی احمدی، انتشارات نیلا
ناشر : نیلا
ضمانت بازگشت کالا - خرید آسان
پالتوییقطع
شومیزنوع جلد
5سری چاپ
رمان «اعتراف» اثر اینگمار برگمان، فیلمساز و نویسندهی برجستهی سوئدی، نخستینبار در سال ۱۹۹۷ منتشر شد و در ایران نیز با ترجمههای گوناگون در دسترس خوانندگان قرار گرفته است. این کتاب واپسین بخش از سهگانهای نیمهزندگینامهای است که با «بهترین نیات» و «بچههای یکشنبه» آغاز شده بود. برگمان در این سهگانه با نگاهی درونکاوانه به سراغ روابط خانوادگی، ریشههای تربیتی و تجربههای شکلدهندهی زیست خود میرود و در قالب داستانهایی روانشناختی و پرمایه، جهان ذهنی شخصیتهایی را بازمیآفریند که در کشاکش ایمان، گناه، عشق و تنهایی اسیرند.
داستان «اعتراف» در دههی ۱۹۲۰ و در فضای سنتهای سختگیرانهی پروتستانی سوئد روایت میشود. قهرمان داستان، آنا آکربلوم، زنی جوان و حساس است که برخلاف میل مادرش با هنریک، کشیشی سردمزاج و وظیفهمحور، ازدواج میکند. این ازدواج نه بر پایهی عشق و صمیمیت، بلکه بر اساس ملاحظات اجتماعی و باورهای دینی شکل میگیرد. آنا در این زندگی بیروح و تهی از محبت، به تدریج دچار خلأی درونی میشود و سرانجام درگیر رابطهای عاشقانه با توماس، دانشجوی الهیات، میگردد. اما این عشق به جای آرامش، احساسی سنگین از گناه و رنج در او برمیانگیزد و او را به مسیری از مواجههی درونی و اعتراف سوق میدهد.
آنا تصمیم میگیرد رازهای پنهان زندگیاش را با مهمترین افراد زندگی خود در میان بگذارد: مادرش، کشیش دوران کودکی، دوست صمیمی و در نهایت همسرش. هر یک از این گفتوگوها بُعدی تازه از وجود آنا را آشکار میکند و نشان میدهد چگونه زخمهای کهنهی کودکی و فشارهای اجتماعی در جان او رسوب کردهاند. همین گفتوگوهای پیدرپی، معنای چندلایهی عنوان رمان را نمایان میکند؛ «اعتراف» نه تنها در معنای مذهبی آن، بلکه به عنوان سفری صادقانه و دردناک به درون خویشتن.
ساختار روایی کتاب ساده اما دقیق و حسابشده است. هر فصل گفتوگویی میان آنا و یکی از شخصیتهای کلیدی است که در آن گذشته و حال بهتدریج در هم میآمیزند. بدینترتیب تصویر زنی شکل میگیرد که میان ایمان و تردید، عشق و گناه، در جستوجوی رهایی روان خویش است. برگمان در «اعتراف»، همچون آثار سینمایی خود، کاوشی ژرف در روان انسان ارائه میدهد. نثر او مینیمال و پرکشش است؛ از توضیحهای اضافی پرهیز میکند و با جملاتی کوتاه و دقیق، تضادهای درونی شخصیتها را آشکار میسازد. گفتوگوها ـ همانگونه که در نمایشنامهها و فیلمهایش نیز بارها دیده میشود ـ عنصر مرکزی در پیشبرد روایت هستند و تنش روانی و دراماتیک اثر را زنده نگه میدارند.
یکی از برجستهترین ویژگیهای این رمان، پیوند عمیق آن با زندگی واقعی برگمان است. شخصیتهای کتاب، هرچند در بستری داستانی و خیالی قرار دارند، بازتابی از چهرههای واقعی زندگی او به شمار میروند: پدری کشیش، مادری حساس و محیطی سختگیرانهی مذهبی که سایهشان بر تمام آثارش گسترده است. از خلال این روایت، خواننده با جهانبینی برگمان آشنا میشود؛ جهانی که در آن ایمان، تردید، سکوت و گناه در کنار یکدیگر زیست میکنند.
در مجموع، «اعتراف» نه فقط داستانی روانشناختی دربارهی زنی سرگشته در میان فشارهای مذهبی و عاطفی است، بلکه اثری فلسفی و ادبی دربارهی معنا و ماهیت گناه، بخشش و رهایی نیز به شمار میرود. برای خوانندهای که با فیلمهای برگمان آشناست، این رمان تجربهای تکمیلی و ژرفتر از همان دنیای درونی اوست؛ و برای خوانندهی تازهوارد، مدخلی مناسب به جهان پیچیده، صادقانه و تأملبرانگیز برگمان.
رمان «اعتراف» اثر اینگمار برگمان، فیلمساز و نویسندهی برجستهی سوئدی، نخستینبار در سال ۱۹۹۷ منتشر شد و در ایران نیز با ترجمههای گوناگون در دسترس خوانندگان قرار گرفته است. این کتاب واپسین بخش از سهگانهای نیمهزندگینامهای است که با «بهترین نیات» و «بچههای یکشنبه» آغاز شده بود. برگمان در این سهگانه با نگاهی درونکاوانه به سراغ روابط خانوادگی، ریشههای تربیتی و تجربههای شکلدهندهی زیست خود میرود و در قالب داستانهایی روانشناختی و پرمایه، جهان ذهنی شخصیتهایی را بازمیآفریند که در کشاکش ایمان، گناه، عشق و تنهایی اسیرند.
داستان «اعتراف» در دههی ۱۹۲۰ و در فضای سنتهای سختگیرانهی پروتستانی سوئد روایت میشود. قهرمان داستان، آنا آکربلوم، زنی جوان و حساس است که برخلاف میل مادرش با هنریک، کشیشی سردمزاج و وظیفهمحور، ازدواج میکند. این ازدواج نه بر پایهی عشق و صمیمیت، بلکه بر اساس ملاحظات اجتماعی و باورهای دینی شکل میگیرد. آنا در این زندگی بیروح و تهی از محبت، به تدریج دچار خلأی درونی میشود و سرانجام درگیر رابطهای عاشقانه با توماس، دانشجوی الهیات، میگردد. اما این عشق به جای آرامش، احساسی سنگین از گناه و رنج در او برمیانگیزد و او را به مسیری از مواجههی درونی و اعتراف سوق میدهد.
آنا تصمیم میگیرد رازهای پنهان زندگیاش را با مهمترین افراد زندگی خود در میان بگذارد: مادرش، کشیش دوران کودکی، دوست صمیمی و در نهایت همسرش. هر یک از این گفتوگوها بُعدی تازه از وجود آنا را آشکار میکند و نشان میدهد چگونه زخمهای کهنهی کودکی و فشارهای اجتماعی در جان او رسوب کردهاند. همین گفتوگوهای پیدرپی، معنای چندلایهی عنوان رمان را نمایان میکند؛ «اعتراف» نه تنها در معنای مذهبی آن، بلکه به عنوان سفری صادقانه و دردناک به درون خویشتن.
ساختار روایی کتاب ساده اما دقیق و حسابشده است. هر فصل گفتوگویی میان آنا و یکی از شخصیتهای کلیدی است که در آن گذشته و حال بهتدریج در هم میآمیزند. بدینترتیب تصویر زنی شکل میگیرد که میان ایمان و تردید، عشق و گناه، در جستوجوی رهایی روان خویش است. برگمان در «اعتراف»، همچون آثار سینمایی خود، کاوشی ژرف در روان انسان ارائه میدهد. نثر او مینیمال و پرکشش است؛ از توضیحهای اضافی پرهیز میکند و با جملاتی کوتاه و دقیق، تضادهای درونی شخصیتها را آشکار میسازد. گفتوگوها ـ همانگونه که در نمایشنامهها و فیلمهایش نیز بارها دیده میشود ـ عنصر مرکزی در پیشبرد روایت هستند و تنش روانی و دراماتیک اثر را زنده نگه میدارند.
یکی از برجستهترین ویژگیهای این رمان، پیوند عمیق آن با زندگی واقعی برگمان است. شخصیتهای کتاب، هرچند در بستری داستانی و خیالی قرار دارند، بازتابی از چهرههای واقعی زندگی او به شمار میروند: پدری کشیش، مادری حساس و محیطی سختگیرانهی مذهبی که سایهشان بر تمام آثارش گسترده است. از خلال این روایت، خواننده با جهانبینی برگمان آشنا میشود؛ جهانی که در آن ایمان، تردید، سکوت و گناه در کنار یکدیگر زیست میکنند.
در مجموع، «اعتراف» نه فقط داستانی روانشناختی دربارهی زنی سرگشته در میان فشارهای مذهبی و عاطفی است، بلکه اثری فلسفی و ادبی دربارهی معنا و ماهیت گناه، بخشش و رهایی نیز به شمار میرود. برای خوانندهای که با فیلمهای برگمان آشناست، این رمان تجربهای تکمیلی و ژرفتر از همان دنیای درونی اوست؛ و برای خوانندهی تازهوارد، مدخلی مناسب به جهان پیچیده، صادقانه و تأملبرانگیز برگمان.
دستههای مرتبط
تضمین کیفیت
محصول اصلی
پرداخت امن
ارسال سریع
پدیدآورندگان
برچسبهای مرتبط
کتاب اعتراف اثر اینگمار برگمان، ترجمه مصطفی احمدی، انتشارات نیلا