کتاب وقت ضیافت اثر هارولد پینتر، ترجمه امیر امجد، انتشارات نیلا

این نمایشنامه تصویری تأثیرگذار و هراس‌انگیز از بی‌تفاوتی‌های سرزنش‌برانگیزِ طبقه‌ای خاص از جامعه ارائه می‌دهد؛ طبقه‌ای که قساوت در وجود اعضایش به واسطه‌ی فساد و نابسامانی‌های سیاسی ریشه دوانده و باورهای بی‌رحمانه و همسان آنان، چهره‌ای یخ‌زده و بی‌احساس از این قشر ترسیم کرده است. در میانه‌ی ضیافتی باشکوه و پرزرق‌وبرق، شخصی ثروتمند با غرور از کلاب‌های حومه‌ی شهر و خانه‌های تابستانی خود سخن می‌گوید، بی‌آن‌که بداند یا اهمیت دهد که درست در زیر پایشان، در خیابان‌های همان شهر، نیرویی نظامی و بی‌رحم از ثروتمندان در برابر درد، رنج و فریاد خاموش مردمی محافظت می‌کند که گرفتار فقر، بدبختی و طردشدگی بی‌پایان‌اند. این تضاد عمیق میان تجمل و فقر، قلب مضمون نمایشنامه را شکل می‌دهد و جامعه‌ای را به تصویر می‌کشد که در آن بی‌تفاوتیِ توانگران، خود نشانه‌ای از سقوط اخلاقی و انسانی به شمار می‌آید.