کتاب زبان زنده اثر منوچهر انور، انتشارات کارنامه

کتاب «زبان زنده» به قلم منوچهر انور، حاصل سال‌ها تجربه، پژوهش و تأمل نویسنده درباره زبان فارسی است. او در این اثر از فراز و نشیب‌های این زبان گران‌بها سخن می‌گوید و فارسی را به‌عنوان گوهری درخشان، در بستر تاریخی و فرهنگی‌اش از دوران مشروطه تا امروز مورد بررسی و نقد قرار می‌دهد. «زبان زنده» که اکنون منوچهر انور آن را به‌صورت کتابی مستقل منتشر کرده، در واقع ادامه‌ی مباحثی است که نویسنده پیش‌تر در مقدمه‌ای بر نمایش‌نامه‌ی «عروسک‌خانه» اثر هنریک ایبسن مطرح کرده بود. در آن مقدمه، انور کوشیده بود اهمیت و پویایی زبان زنده را برجسته کند و مرزهایی را که برخی سنت‌گرایان میان گفتار و نوشتار قائل می‌شوند، از میان بردارد. با این‌ حال، گستردگی و عمق این موضوع به‌اندازه‌ای بود که نمی‌شد تنها با مقدمه‌ای کوتاه بدان پرداخت؛ ازاین‌رو، نویسنده با عزمی جدی قلم در دست گرفت و کتاب حاضر را نگاشت. منوچهر انور در این اثر از جنبه‌های گوناگون زبان گفتار و نوشتار سخن گفته است. او به مسائلی چون کاربرد زبان گفتاری و الفاظ عامیانه، تفاوت‌های ساختاری میان الگوهای گفتار و نوشتار، جایگاه زبان گفتار در سخنوری و شعر، و همچنین ساده‌انگاری‌های تاریخی در نگرش به زبان پرداخته است. افزون بر این، به موضوعاتی درباره ایرج، دهخدا و جمال‌زاده، گسترش ساده‌نویسی، آزادی خرد عامه و نیز اسارت ذهنی فرهیختگان اشاره دارد که هر یک بخشی از دغدغه‌های او در حوزه زبان و اندیشه محسوب می‌شوند. این کتاب در بیش از سیصد صفحه، مجموعه‌ای پژوهشی و دقیق از دیدگاه‌ها، تحلیل‌ها و نتیجه‌گیری‌های نویسنده را در خود جای داده است. «زبان زنده» راهنمایی ارزشمند و خوانشی دل‌نشین برای آن دسته از مخاطبانی است که می‌خواهند فراتر از معنای ظاهری واژه‌ها، به عمق و جوهر پویای زبان فارسی دست یابند.