کتاب شهری چون آلیس اثر نویل شوت، ترجمه علی کهربایی، انتشارات فرهنگ نشر نو

رمان «شهری مثل آلیس» (با عنوان آمریکایی: The Legacy) اثری عاشقانه از نویسنده انگلیسی نویل شوت است که در سال ۱۹۵۰ میلادی، زمانی که نویسنده تازه در استرالیا اقامت گزیده بود، منتشر شد. این رمان روایتگر داستانی احساسی و انسانی درباره عشق، امید و تلاش برای بازسازی است. داستان با شخصیت «ژان پاژت»، زن جوانی انگلیسی، آغاز می‌شود که در دوران جنگ جهانی دوم در مالایا به یکی از زندانیان جنگی علاقه‌مند می‌شود. پس از آزادی، او با تصمیمی بزرگ به استرالیا مهاجرت می‌کند تا در کنار مردی باشد که به او دل بسته است. ژان با سرمایه‌گذاری میراث مالی قابل توجه خود، قصد دارد رونق اقتصادی را به یک شهر کوچک بازگرداند و زندگی تازه‌ای را در سرزمینی جدید آغاز کند. در لندنِ پس از جنگ جهانی دوم، ژان پاژت که منشی کارخانه تولید کالاهای چرمی است، توسط وکیل خود، نوئل استراچان، با خبری شگفت‌انگیز روبه‌رو می‌شود: او مبلغ قابل توجهی پول از دایی‌ای که هرگز او را نمی‌شناخته به ارث برده است. طبق وصیت‌نامه، تا رسیدن او به سن سی‌وپنج‌سالگی، این میراث تحت نظارت وکیل باقی می‌ماند و ژان تنها اجازه دارد از درآمد آن استفاده کند. استراچان که در ابتدا تنها از سر وظیفه شغلی با او در ارتباط است، به‌تدریج به راهنمایی و حمایت از او علاقه‌مند می‌شود و نقش مشاوری خیرخواه را برای ژان ایفا می‌کند. ژان نیز تصمیم می‌گیرد از ثروت خود برای ساخت چاه در یکی از روستاهای محروم مالایا استفاده کند. بخش دوم رمان به گذشته بازمی‌گردد و تجربیات تلخ ژان در دوران جنگ جهانی دوم را روایت می‌کند. در آن زمان، هنگامی که نیروهای ژاپنی به مالایا حمله می‌کنند، ژان همراه گروهی از زنان و کودکان به اسارت درمی‌آید. او که به زبان مالایی مسلط است، نقش رهبری را میان زندانیان برعهده می‌گیرد. ژاپنی‌ها از نگهداری دائم اسرا سر باز می‌زنند و آنان را به اجبار از روستایی به روستای دیگر راهپیمایی می‌کنند. بسیاری از زنان، که تاب چنین سختی‌هایی را ندارند، در طول مسیر جان می‌بازند. در این دوران، ژان با گروهبان جو هارمن، سرباز استرالیایی اسیر ژاپنی‌ها، آشنا می‌شود. او راننده کامیون ژاپنی‌هاست و پنهانی برای کمک به زنان زندانی، غذا و دارو می‌دزدد. ژان کودکی را که مادرش در مسیر مرده است بر دوش می‌کشد، و هارمن گمان می‌کند او ازدواج کرده است؛ ژان برای جلوگیری از دردسر، این تصور را تصحیح نمی‌کند. یک روز، هارمن برای نجات جان ژان و دیگر زنان، پنج مرغ از فرمانده ژاپنی می‌دزدد. پس از کشف ماجرا، او مسئولیت سرقت را می‌پذیرد تا دیگران در امان بمانند. در نتیجه، به طرز وحشیانه‌ای شکنجه و به صلیب کشیده می‌شود و زنان می‌پندارند که او مرده است. پس از مدتی، آخرین نگهبان ژاپنی آنان نیز جان می‌دهد و گروه زنان با کمک مردم محلی در یکی از روستاهای مالایا ساکن می‌شوند. آنها سه سال در آنجا زندگی می‌کنند و با کار و همکاری با اهالی، به عضوی از جامعه روستایی تبدیل می‌شوند. سرانجام با پایان جنگ جهانی دوم، ژان و همراهانش به میهن خود بازمی‌گردند و مسیر تازه‌ای از زندگی را آغاز می‌کنند.