کتاب دولت و نظام سیاسی اثر عبدالاله بلقزیز، ترجمه علیرضا سمیعی، انتشارات نگاه معاصر

در اندیشه سیاسی مدرن، مفهوم «دولت» همواره در پیوندی عمیق با ایده «اصلاحات» معنا یافته و این ارتباط، از دستاوردهای نظری مهم در حوزه دولت به شمار می‌آید. در آگاهی اصلاح‌گرایان، دولت نه مفهومی مستقل، بلکه امری وابسته به تأملات مرتبط با علل و عوامل عقب‌ماندگی جوامع اسلامی و عربی در ابعاد گوناگون است؛ عقب‌ماندگی از جهان معاصر و فاصله گرفتن از دوران طلایی گذشته. همچنین اندیشه درباره دولت همواره با پرسش از شیوه‌ها و امکانات ممکن برای دستیابی به پیشرفت، رنسانس فکری و مشارکت مؤثر با تمدن مدرن همراه بوده است. به عبارت دیگر، دولت در فضای تفکر اصلاح‌گرایانه، تنها بخشی از پروژه کلان احیای جوامع اسلامی و بازاندیشی در نسبت آنان با مدرنیته تلقی شده است. از این منظر، پس از بسته شدن دروازه‌های گفت‌وگو درباره موضوعات «شرعی» در دوره میانه اسلامی، این جریان اصلاح‌گرایی اسلامی بود که برای نخستین بار نظریه‌ای جامع درباره دولت و امر سیاسی صورت‌بندی کرد و دانش خویش را به عنوان یگانه منبع معتبر در این زمینه در اختیار نسل‌های پیاپی از فقها و اندیشمندان قرار داد.