کتاب پینک فلوید و فلسفه اثر جرج ای. رایش، ترجمه یاسر پوراسماعیل، انتشارات لگا

صدا و نور به‌کاررفته در آثار پینک فلوید در دهه‌‏ی ۱۳۴۰ (۱۹۶۰ میلادی) مفهومی از روان‌پریشی را تعریف و القا می‌کرد، اما در دوره‌های بعد، آهنگ‌های این گروه به ترکیبی غنی از راک، موسیقی ارکسترال، ادبیات و فلسفه تبدیل شد. آلبوم‌های «رویِ تاریکِ ماه» و «دیوار» با کنار گذاشتن سخت‌گیری‌های رایج موسیقی پاپ، به بررسی موضوعاتی چون جنون، ناامیدی، بی‌رحمی و بیگانگی پرداختند و بدین‌گونه جایگاه پینک فلوید را در تاریخ موسیقی راک تثبیت کردند. در کتاب «پینک فلوید و فلسفه»، شانزده پژوهش متنوع به بررسی ایده‌ها، مفاهیم و پرسش‌هایی می‌پردازد که معمولاً نه در آثار گروه‌های راک، بلکه در نوشته‌های فیلسوفانی چون هایدگر، فوکو و سارتر یافت می‌شود. این مقالات به قلب اندیشه و هنر پینک فلوید نفوذ می‌کنند و مسائلی همچون معنای وجود، جایگاه فرد در جامعه، تناقضات هنر و تجارت، و مرز مبهم میان نبوغ و جنون را واکاوی می‌نمایند. پویایی تاریخی پینک فلوید به نویسندگان این کتاب فرصت داده تا موضوعاتی چون مالکیت معنوی، ماهیت نویسندگی و پرسش درباره‌ی این‌که آیا کل اعضای یک گروه ــ به‌ویژه در دنیای موسیقی راک ــ بیش از مجموع توان فردی هر عضو هستند یا نه، مورد بررسی قرار دهند. در بخشی از کتاب «پینک فلوید و فلسفه» آمده است: «وقتی پینک فلوید در سال ۱۳۴۹ (۱۹۷۰ میلادی) آلبوم "مادر قلب اتمی" را منتشر کرد، وارد مرحله‌ای تازه از شکوفایی هنری خود شد. این اثر نخستین آلبوم پسا‌روان‌گردانانه گروه به‌شمار می‌آید. سوئیت اصلیِ یک‌طرفِ صفحه که به‌طور مشترک توسط گروه و ران گیزین ساخته شده، از یک کر و ارکستر کامل تشکیل شده است. گروه در این آلبوم بخش‌های شبه‌مستقل موسیقایی را گسترش داده و آن‌ها را به موومان‌هایی تمام‌عیار بدل می‌کند؛ موومان‌هایی که بی‌وقفه و بدون توقف به دنبال یکدیگر می‌آیند و تم اصلی ــ که یادآور موسیقی فیلمی وسترن است ــ در نقاط کلیدی یادآوری می‌شود. هرچند در کیفیت برخی از دستمایه‌های تماتیک تردیدهایی وجود دارد، اما تنظیم گسترده و سخاوتمندانه اثر سبب شده گاه بهتر از حدِ شایستگی‌اش به گوش برسد و پیوند ساختاری میان هر موومان و موومان بعدی به‌خوبی شکل گرفته است.»