کتاب چهارراه اثر بهرام بیضایی، انتشارات روشنگران و مطالعات زنان

نمایش‌نامه‌ «چهارراه» اثر درخشان و قابل‌توجه «بهرام بیضایی» است که در سال ۱۳۸۸ به‌عنوان آخرین نمایش‌نامه‌اش در ایران نگاشته شد. بیضایی نزدیک به یک دهه بعد، در سال ۱۳۹۷، خود این اثر را در مقام کارگردان در دانشگاه استنفورد و در جریان جشنواره‌ هنر ایرانی روی صحنه برد. داستان «چهارراه» پیرامون مجموعه‌ای از رویدادها می‌چرخد که فضایی آمیخته با سرگردانی و آشفتگی بر آن سایه افکنده است. در این نمایش، حادثه‌ای در چهارراهی رخ داده، در حال وقوع است و حتی قربانی پس از حادثه از آن سخن می‌گوید. در مرکز روایت، «نهال فرخی» در پی آن است که نامه‌ای را که به اشتباه در صندوق انداخته، بازپس بگیرد. او در میان این تلاش، در همان چهارراه، با «سارنگ سهش» روبه‌رو می‌شود؛ مردی که پس از سال‌ها بازگشته و در جست‌وجوی محله‌ پیشین خود است. اکنون، همان‌گونه که نهال می‌خواهد بفهمد چرا سارنگ سال‌ها پیش بی‌خبر رهایش کرده، سارنگ نیز پرسشی قدیمی را مطرح می‌کند؛ چرا هیچ‌کس در این سال‌ها سراغ او را نگرفته است؟ حادثه‌ «چهارراه» به‌خودی‌خود رخ نداده است و هر یک از شخصیت‌های شکل‌گرفته به قلم توانای بیضایی، در گوشه‌ای از این چهارراه ایستاده‌اند. در میان آنان راننده‌ای دیده می‌شود که دل در گرو پرستاری دارد و ذهنش مشغول فراز و فرود زندگی خویش است. او ناگهان «سارنگ سهش» را زیر چرخ‌های ماشین خود می‌بیند. اما پرسش اصلی این است: آیا این واقعه صرفاً یک تصادف بوده یا سارنگ عمداً خود را مقابل خودرو انداخته است؟ چرا نامه‌های او در طول پانزده سال به دست «نهال فرخی» نرسیده است؟ آیا هنوز میان آن دو روزنه‌ای از عشق و امید باقی مانده است؟ پاسخ همه‌ این پرسش‌ها در نمایش رازآمیز و چندلایه‌ «چهارراه» آشکار می‌شود؛ نمایشی که با روایت‌های در‌هم‌تنیده و فضای رازآلود خود، بیننده را تا پایان در مسیر خیال و حقیقت معلق نگه می‌دارد.