کتاب البته که عصبانی هستم اثر دوبراوکا اوگرشیچ، ترجمه خاطره کرد کریمی، انتشارات اطراف

کتاب «البته که عصبانی هستم» یا «پنج جستار دربارهٔ وطن و انزوای خودخواسته»، اثری تازه از «دوبراوکا اوگرشیچ» است که به‌سختی می‌توان آن را کنار گذاشت. این کتاب از آن دست آثاری است که خواننده را تا آخرین صفحه با خود همراه می‌کند و تجربه‌ای تأمل‌برانگیز و ماندگار رقم می‌زند. «دوبراوکا اوگرشیچ» در این اثر، همچون دیگر نوشته‌های پیشین خود، با لحنی بی‌رحمانه، سازش‌ناپذیر و دقیق، به کاوش در مدرنیته می‌پردازد. نتیجهٔ این کاوش، با وجود آن‌که گاه تلخ و دردناک است، اثری تأثیرگذار و روح‌افزا به شمار می‌آید. پنج جستاری که در کتاب «البته که عصبانی هستم» گرد آمده، برگزیده‌ای از مجموعه‌ی جستارهایی است که نویسنده پیش‌تر در کتاب «فرهنگ کارائوکه» منتشر کرده بود. لحن نوشتار اوگرشیچ در این جستارها گفت‌وگومحور، سرخوشانه و صمیمی است و هنگام مطالعه، ارتباطی نزدیک و انسانی با خواننده پدید می‌آورد. او نویسنده‌ای است که حقیقت را هم‌زمان با نگاهی فیلسوفانه و خیال‌پردازانه بازمی‌نماید و توانمندانه کهنه‌ترین مسائل فرهنگی و تاریخی اروپا را از زیر غبار فراموشی بیرون می‌کشد تا به آن‌ها حیاتی نو ببخشد. اوگرشیچ بیش از هر چیز به بازنمایی زندگی‌های از‌هم‌گسیخته و زخم‌های بر‌جامانده از جنگ یوگسلاوی سابق می‌پردازد؛ بی‌آن‌که به اغراق یا گزاف‌گویی روی آورد. در «البته که عصبانی هستم»، نویسنده با نگاهی تیزبین، رویدادهای سیاسی مهمی را بررسی می‌کند که بر زندگی روزمره، اندیشهٔ ملت‌ها و جریان‌های فرهنگی و ادبی تأثیر گذاشته‌اند. این کتاب تصویری ژرف از نگرش اجتماعی و سیاسی اوگرشیچ ارائه می‌دهد و گواه روشنی بر نگاه مستقل، صریح و اندیشمندانهٔ او به جهان معاصر است.