کتاب همیشه پای انگلیس در میان است اثر جک استراو، ترجمه امیرحسین فاضلی مقدم، انتشارات کتاب کوله پشتی

در میان دیپلمات‌های انگلیسی، شوخی نیش‌داری رایج است که می‌گوید: ایران تنها کشوری در جهان است که هنوز انگلستان را به‌عنوان یک ابرقدرت می‌شناسد. اما برای بسیاری از ایرانیان، این جمله اصلاً شوخی به‌نظر نمی‌رسد. اگر از سطح این گفته فراتر بروید و به عمق آن نگاه کنید، از دیدگاه سیاسی ایرانیان یادآوری می‌شود که این انگلستان، همراه با آمریکا بود که نخست‌وزیر منتخب مردم، دکتر محمد مصدق، را از قدرت برکنار کرد. کودتای علیه مصدق در سال ۱۳۳۲ (۱۹۵۳ میلادی) رخ داد، اما برای مردم ایران گویی همین دیروز اتفاق افتاده است. در حالی که در انگلستان، هنوز از آنچه نزدیک به هشتاد سال پیش و در آغاز جنگ جهانی دوم روی داد سخن گفته می‌شود، ایرانیان امروز هویت سیاسی و تاریخی خود را با تجربه‌ای خونین‌تر یعنی جنگ ایران و عراق در سال‌های ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۷ (۱۹۸۰ تا ۱۹۸۸) تعریف می‌کنند؛ جنگی که در آن کشورشان تنها مانده بود. این نبرد، تهاجمی مستقیم از سوی صدام حسین، رهبر وقت عراق، محسوب می‌شد. بااین‌حال، قدرت‌های جهانی ازجمله فرانسه، اتحاد جماهیر شوروی، و سپس ایالات متحده و انگلستان، همگی در حمایت از عراق نقش داشتند. همچنین عربستان سعودی و دیگر کشورهای حاشیه خلیج فارس صدام را به رسمیت شناختند و از او پشتیبانی کردند. چنین تجربه‌ای تأثیری عمیق بر شکل‌گیری دیدگاه ایران نسبت به جهان و درک آن از رقبای منطقه‌ای و قدرت‌های جهانی گذاشت. عبارت آشنای «کار، کار انگلیسی‌هاست!» که عنوان کتابی به قلم «جک استراو» است، تلاشی است برای روشن ساختن روابط دشوار و پیچیده انگلستان با ایران. این اثر، درک عمیق‌تر و واقع‌بینانه‌تری از کشوری فراهم می‌کند که همواره برای جهانیان مرموز و درعین‌حال شگفت‌انگیز بوده است.