کتاب با کوه در میان بگذار اثر جیمز بالدوین، ترجمه محمدصادق رئیسی، انتشارات نقش جهان

در یکی از بزرگ‌ترین آثار کلاسیک ادبیات آمریکا، جیمز بالدوین داستان کشف هویت یک پسر چهارده‌ساله را روایت می‌کند؛ اثری که به گفته نیویورک تایمز، «با تصاویری زنده، جزئیاتی دقیق و روایتی تب‌آلود» همراه است. بالدوین در این رمان، مبارزات روحی، جنسی و اخلاقی قهرمان خود را برای یافتن و خلق هویتی تازه به تصویر می‌کشد؛ مبارزاتی که افق‌های جدیدی در زبان آمریکایی و در شیوه درک مردم آمریکا از خودشان گشود. با ظرافتی شاعرانه، صراحتی روان‌کاوانه، و قدرتی نمادین که در عین خشم، آکنده از دلسوزی است، بالدوین داستان پسرخوانده‌ی یک وزیر کلیسای پنطیکاستی را روایت می‌کند؛ پسری که در یکشنبه‌ای از ماه مارس سال ۱۹۳۵ در هارلم، میان انبوهی از احساسات و ایمان، به درک تازه‌ای از خویشتن می‌رسد. این کتاب نخستین‌بار در سال ۱۹۵۳ منتشر شد و بالدوین درباره آن گفته است: «کوه، کتابی است که باید آن را می‌نوشتم، تا بتوانم روزی چیز دیگری بنویسم.»