کتاب پوست انداختن اثر کارلوس فوئنتس، ترجمه عبدالله کوثری، انتشارات آگه

رمان جنجال‌برانگیز «پوست انداختن» اثر کارلوس فوئنتس، نخستین‌بار در سال ۱۳۴۷ خورشیدی (۱۹۶۸ میلادی) منتشر شد. این رمان داستان چهار شخصیت اصلی را روایت می‌کند که در روز یکشنبه پیش از عید پاک، با خودرویی از مکزیکوسیتی به‌سوی شهر وراکروز حرکت می‌کنند. راننده‌ی خودرو، فرانس، در گذشته از هواداران حزب نازی بوده و اکنون با معشوقه‌ی مکزیکی‌اش، ایزابل، همراه است. در این سفر، خاویر ـ شاعری بااستعداد اما ناکام ـ و همسر بداخلاقش نیز او را همراهی می‌کنند. در کنار این چهار شخصیت، راویِ داستان به‌عنوان پنجمین چهره‌ی محوری حضور دارد. از نگاه اوست که درمی‌یابیم هر یک از مسافران در جست‌وجوی معنا و هدفی حقیقی در زندگی خود هستند: عشق برای الیزابت، آفرینش اثر هنری برای خاویر، تجربه و ماجراجویی برای ایزابل و رستگاری برای فرانتس. فوئنتس در این رمان پرسش‌هایی عمیق درباره‌ی هویت، گذشته و رهایی انسان مطرح می‌کند و با زبانی نمادین و ساختاری چندلایه، مخاطب را به سفری درونی و فلسفی فرامی‌خواند.