کتاب هستی و زمان اثر مارتین هایدگر، ترجمه عبدالکریم رشیدیان، انتشارات نشر نی

کتاب «هستی و زمان» اثری ماندگار از مارتین هایدگر است که نخستین‌بار در سال ۱۹۲۷ منتشر شد. انتشار این شاهکار در همان سال، رویدادی جریان‌ساز و بی‌سابقه در عرصهٔ فلسفه و تولید اندیشه به شمار می‌رفت و جهانی تازه از ایده‌ها را پدید آورد. کتاب «هستی و زمان» به‌سبب تحلیل‌های نوآورانه و منحصربه‌فرد خود دربارهٔ ماهیت پرسشگری فلسفی و پیوند آن با زندگی انسانی، طی دهه‌ها به‌عنوان یکی از مهم‌ترین رویدادهای فکری قرن بیستم مورد تحسین و ستایش قرار گرفته است. پرسش اصلی این اثر، همان پرسشی است که در ژرفای فلسفهٔ هایدگر جای دارد: «معنای هستی چیست؟» هایدگر در این اثر کوشیده است توضیحی بنیادین از مسائل اساسی هستی ارائه کند؛ تلاشی که نه‌تنها ساختار سنتی فلسفه را دگرگون ساخت، بلکه راه‌های تازه‌ای را برای اندیشیدن دربارهٔ وجود گشود. «هستی و زمان» با تأثیری انکارناپذیر بر فلسفهٔ معاصر، ادبیات، هنر، نقد ادبی، اگزیستانسیالیسم و تفکر پست‌مدرن، مسیر اندیشهٔ مدرن را برای همیشه دگرگون کرد و به یکی از آثار کلیدی در نقشهٔ فکری جهان بدل شد.