کتاب ارمغان شکست اثر جسیکا لاهی، ترجمه ریحانه کربلایی، انتشارات مهرستان

ما والدین از دوران کودکی به فرزندان خود آموخته‌ایم که باید از شکست بترسند و تا حد امکان از آن دوری کنند. غافل از آن‌که با پرورش حس ترس از شکست در ذهن و دل کودکان، دانسته یا نادانسته، مسیر موفقیت را بر آنان بسته‌ایم. تردیدی نیست که هیچ پدر و مادری بدی فرزندش را نمی‌خواهد. این رفتارها معمولاً با نیت خیر و با توجیهاتی گوناگون انجام می‌شود؛ برای آن‌که فرزندانمان موفق شوند، می‌کوشیم تمام موانع و دشواری‌های پیش رویشان را برداریم و با عشق، امید و گاه حسرت، در انتظار کامیابی و درخشش آنان می‌نشینیم. با این همه، کمتر به این نکته می‌اندیشیم که چنین حمایتی، ناخواسته، فرزندانمان را از آموزش در مدرسۀ واقعی زندگی محروم می‌کند. چه بخواهیم و چه نخواهیم، کودکان ما دیر یا زود با موانع، خطاها، تصمیم‌های نادرست و شکست‌ها روبه‌رو خواهند شد. همین تجربه‌های ظاهراً تلخ و دشوار، دارایی ارزشمندی است که آینده آنان را می‌سازد و زمینه رشد و پختگی‌شان را فراهم می‌آورد. باید بپذیریم که شکست، دشمن موفقیت نیست؛ بلکه بخش ناگزیر و آموزنده‌ای از مسیر آن است. این حقیقت را باید شناخت، به استقبالش رفت و آن را «ارمغان شکست» نامید.