کتاب شن اثر خورخه لوئیس بورخس، ترجمه مانی صالحی علامه، انتشارات نشر کتاب پارسه

کتاب «شن» شامل دوازده قصه و روایت است که عناوین آن به ترتیب عبارت‌اند از: «آن دیگری»، «اولریک»، «کنگره»، «چیزهای دیگری در جهان هست»، «فرقه سی»، «آینه و نقاب»، «اوندر»، «ناکجاآباد مردی خسته»، «رشوه»، «آوه لینوآره دوندو»، «سکه» و «کتاب شن». بورخس در موخره‌ای که بر این اثر نوشته، توضیح می‌دهد: داستان «کنگره» شاید جاه‌طلبانه‌ترین روایت این مجموعه باشد. موضوع این داستان درباره نهادی است آن‌چنان گسترده و وسیع که در نهایت با خودِ کائنات و همه روزهای هستی یکی می‌شود. او می‌نویسد که آغاز تیره و افسرده این داستان، تلاشی است برای تقلید از شیوه‌ی آغاز داستان‌های کافکا، و در مقابل، پایان آن کوششی است ـ هرچند بی‌تردید ناموفق ـ برای رسیدن به وجد و خلسه‌ای در سبک چسترتون یا جان بونیان. بورخس در ادامه می‌افزاید که خود را هرگز شایسته‌ی چنان مکاشفه و الهامی ندانسته، اما کوشیده است تصویری از آن در ذهن خود بیافریند. او اشاره می‌کند که همان‌گونه که در بیشتر نوشته‌هایش معمول است، در روند روایت این داستان نیز برخی از ویژگی‌ها و نشانه‌های زندگی‌نامه‌ای خود را در متن درآمیخته است.