کتاب کمدی در تئاتر اثر لئونارد جیمز پاتس، ترجمه ناتالی چوبینه، انتشارات افکار
کتاب کمدی در تئاتر اثر لئونارد جیمز پاتس، ترجمه ناتالی چوبینه، انتشارات افکار
ناشر : افکار
ضمانت بازگشت کالا - خرید آسان
رقعیقطع
۱۴۰۲سال انتشار شمسی
شومیزنوع جلد
کتاب «کمدی در تئاتر» اثر لئونارد جیمز پاتس، پژوهشی تاریخشناسانه دربارهی سیر تحول کمدی در هنرهای نمایشی است. نویسنده در تحلیل خود از نظریات ارسطو در کتاب «فن شعر» بهره میگیرد و با تمرکز بر نمایشنامههای کمیکِ نویسندگان برجستهی انگلیسی مانند جرج برنارد شاو، به بررسی و ردیابی عناصر و ریشههای اصلی کمدی در تئاتر میپردازد.
از دوران یونان باستان تاکنون، دو ژانر اصلی تئاتر یعنی تراژدی و کمدی، شکلدهندهی بنیاد هنرهای دراماتیک بودهاند. ارسطو در «فن شعر» برای نخستینبار تعریف دقیقی از این دو گونهی نمایشی ارائه داد. جیمز پاتس نیز در اثر خود جایگاه تاریخی کمدی را از دوران یونان باستان تا عصر معاصر کالبدشکافی کرده و به جنبههای گوناگون آن روشنی میبخشد.
در تئاتر یونان باستان، تراژدی همواره مقامی برتر و جدیتر از کمدی داشت و بیانگر احساساتی والا و عمیق بود. در مقابل، کمدی معمولاً در مرتبهی دوم قرار میگرفت و برخلاف تراژدی که شخصیتهایی از طبقات ممتاز و اشراف را نمایش میداد، زندگی افراد فرودست را به تصویر میکشید؛ افرادی که ضعف، سادگی یا تباهیشان سبب خندهی تماشاگر میشد. با اینحال، از نظر خاستگاه تاریخی، کمدی همانقدر کهن و ژرف است که تراژدی، هرچند با تأخیری بیشتر به پذیرش رسمی دست یافت.
به باور جیمز پاتس، تفاوت میان تراژدی و کمدی در ادراک مخاطب نهفته است. او معتقد است نوسان احساسات انسانی و برخورد عواطف میتواند از دید تماشاگر یا کمیک جلوه کند یا تراژیک. هرگاه نویسنده برای اثرگذاری بیشتر بر هوشمندی و درک مخاطب تکیه کند تا بر حس همدردی او، در واقع در حال خلق جاذبهای کمیک است. از نگاه کتاب «کمدی در تئاتر»، ماهیت کمدی نه در ذات رخدادها بلکه در زاویهی دید بیننده تعریف میشود؛ بنابراین، تقریباً هر چیز میتواند موضوعی برای کمدی باشد.
این اثر همچنین باور سنتی دربارهی ضرورت خندهدار بودن پایان کمدی را به چالش میکشد. پاتس یادآور میشود که کمدیهای بزرگ همچون «طوفان» شکسپیر و «مردمگریز» مولیر، بر مرز میان کمدی و تراژدی حرکت میکنند. همانطور که احساسات برانگیخته در تراژدیها بسیار پیچیدهتر از غم صرفاند، کمدی نیز فراتر از شوخطبعی و خنده است. نویسنده تأکید میکند که خنده تنها ابزاری در دست کمدینویس برای تأثیرگذاری بر تماشاگر است، نه هدف نهایی اثر.
جیمز پاتس با ذکر نمونههایی از نمایشنامههای مشهور، عناصر بنیادین کمدی را تحلیل کرده و تا حد زیادی مرز میان گونههای مختلف آن را روشن میسازد. او شناختهشدهترین انواع کمدی در تئاتر انگلستان را شامل کمدی عقاید، کمدی طبعها و کمدی آداب معرفی میکند.
کتاب «کمدی در تئاتر» اثری خواندنی و تحلیلی ارزشمند برای دانشجویان و علاقهمندان تئاتر است. پاتس در این کتاب مسیر تحول تئاتر کمدی را از دوران یونان باستان تا روزگار ما دنبال میکند و تصویری جامع از ماهیت پیچیده و چندوجهی کمدی در هنر نمایش به دست میدهد.
کتاب «کمدی در تئاتر» اثر لئونارد جیمز پاتس، پژوهشی تاریخشناسانه دربارهی سیر تحول کمدی در هنرهای نمایشی است. نویسنده در تحلیل خود از نظریات ارسطو در کتاب «فن شعر» بهره میگیرد و با تمرکز بر نمایشنامههای کمیکِ نویسندگان برجستهی انگلیسی مانند جرج برنارد شاو، به بررسی و ردیابی عناصر و ریشههای اصلی کمدی در تئاتر میپردازد.
از دوران یونان باستان تاکنون، دو ژانر اصلی تئاتر یعنی تراژدی و کمدی، شکلدهندهی بنیاد هنرهای دراماتیک بودهاند. ارسطو در «فن شعر» برای نخستینبار تعریف دقیقی از این دو گونهی نمایشی ارائه داد. جیمز پاتس نیز در اثر خود جایگاه تاریخی کمدی را از دوران یونان باستان تا عصر معاصر کالبدشکافی کرده و به جنبههای گوناگون آن روشنی میبخشد.
در تئاتر یونان باستان، تراژدی همواره مقامی برتر و جدیتر از کمدی داشت و بیانگر احساساتی والا و عمیق بود. در مقابل، کمدی معمولاً در مرتبهی دوم قرار میگرفت و برخلاف تراژدی که شخصیتهایی از طبقات ممتاز و اشراف را نمایش میداد، زندگی افراد فرودست را به تصویر میکشید؛ افرادی که ضعف، سادگی یا تباهیشان سبب خندهی تماشاگر میشد. با اینحال، از نظر خاستگاه تاریخی، کمدی همانقدر کهن و ژرف است که تراژدی، هرچند با تأخیری بیشتر به پذیرش رسمی دست یافت.
به باور جیمز پاتس، تفاوت میان تراژدی و کمدی در ادراک مخاطب نهفته است. او معتقد است نوسان احساسات انسانی و برخورد عواطف میتواند از دید تماشاگر یا کمیک جلوه کند یا تراژیک. هرگاه نویسنده برای اثرگذاری بیشتر بر هوشمندی و درک مخاطب تکیه کند تا بر حس همدردی او، در واقع در حال خلق جاذبهای کمیک است. از نگاه کتاب «کمدی در تئاتر»، ماهیت کمدی نه در ذات رخدادها بلکه در زاویهی دید بیننده تعریف میشود؛ بنابراین، تقریباً هر چیز میتواند موضوعی برای کمدی باشد.
این اثر همچنین باور سنتی دربارهی ضرورت خندهدار بودن پایان کمدی را به چالش میکشد. پاتس یادآور میشود که کمدیهای بزرگ همچون «طوفان» شکسپیر و «مردمگریز» مولیر، بر مرز میان کمدی و تراژدی حرکت میکنند. همانطور که احساسات برانگیخته در تراژدیها بسیار پیچیدهتر از غم صرفاند، کمدی نیز فراتر از شوخطبعی و خنده است. نویسنده تأکید میکند که خنده تنها ابزاری در دست کمدینویس برای تأثیرگذاری بر تماشاگر است، نه هدف نهایی اثر.
جیمز پاتس با ذکر نمونههایی از نمایشنامههای مشهور، عناصر بنیادین کمدی را تحلیل کرده و تا حد زیادی مرز میان گونههای مختلف آن را روشن میسازد. او شناختهشدهترین انواع کمدی در تئاتر انگلستان را شامل کمدی عقاید، کمدی طبعها و کمدی آداب معرفی میکند.
کتاب «کمدی در تئاتر» اثری خواندنی و تحلیلی ارزشمند برای دانشجویان و علاقهمندان تئاتر است. پاتس در این کتاب مسیر تحول تئاتر کمدی را از دوران یونان باستان تا روزگار ما دنبال میکند و تصویری جامع از ماهیت پیچیده و چندوجهی کمدی در هنر نمایش به دست میدهد.
دستههای مرتبط
کتابادبیاتپژوهش ادبیطنزهنرسینما و تئاترادبیاتپژوهش ادبیطنزپژوهش ادبیطنزهنرسینما و تئاترسینما و تئاتر
تضمین کیفیت
محصول اصلی
پرداخت امن
ارسال سریع
پدیدآورندگان
برچسبهای مرتبط
کتاب کمدی در تئاتر اثر لئونارد جیمز پاتس، ترجمه ناتالی چوبینه، انتشارات افکار