کتاب دیکتاتورزاده‌ها اثر جی نوردلینگر، ترجمه زینب کاظم خواه، انتشارات نشر کتاب پارسه

پسر یا دختر یک دیکتاتور بودن چگونه است؟ آیا به معنای زیستن در سایه هیولایی در حد استالین است؟ داشتن نامی که مترادف با ظلم، وحشت و شرارت باشد، چه حسی دارد؟ جی نوردلینگر برای پاسخ به این پرسش‌ها دست به نگارش کتابی با عنوان «دیکتاتورزاده‌ها» زده است؛ اثری که به شکلی دقیق و تکان‌دهنده، به زندگی فرزندان بیست تن از بدنام‌ترین دیکتاتورهای تاریخ می‌پردازد؛ چهره‌هایی چون استالین، مائو، ایدی امین، پل پوت، صدام حسین و دیگران. اما این کتاب درباره خود دیکتاتورها نیست، بلکه درباره فرزندان آن‌هاست؛ فرزندانی که هر یک سرنوشتی شگفت‌انگیز و گاه تراژیک دارند. برخی از آن‌ها کاملاً وفادارند، پدر خود را تحسین می‌کنند، برایش احترام قائل‌اند و حتی او را می‌پرستند. برخی دیگر به راه پدر می‌روند و خود دیکتاتور بعدی می‌شوند؛ همانند نمونه‌هایی در کره شمالی، سوریه و هائیتی. در مقابل، تعدادی از آنان دو دل‌اند یا از رژیم پدر فاصله می‌گیرند و به مخالفانی سرسخت بدل می‌شوند؛ حتی گاهی تا مرز بریدن کامل از خانواده پیش می‌روند. تعدادی از دختران این دیکتاتورها اندوه مرگ همسرانشان به دست پدر را تجربه کرده‌اند. زندگی بسیاری از این فرزندان در میان جنگ، زندان، تبعید و آشوب شکل گرفته است. با این حال، وجه مشترک میان همه آن‌ها آشکار است: زیستن در شرایطی به‌غایت عجیب، متناقض و گاه غیرقابل درک. با وجود اشتراکات فراوانشان، این فرزندان هر یک شخصیت مستقل خود را دارند و به گونه‌ای متفاوت با گذشته و نام خانوادگی سنگینشان کنار می‌آیند. پرسش نهایی کتاب نوردلینگر همین است: اگر شما فرزند یک دیکتاتور بدنام بودید که بر کشورتان حکمرانی می‌کند، چه می‌کردید؟ در «دیکتاتورزاده‌ها» با این شخصیت‌ها روبه‌رو می‌شوید، از سرگذشتشان حیرت می‌کنید، می‌لرزید و شاید اندوهگین یا عمیقاً به تأمل فرو روید؛ سفری واقعی در سایه تاریک قدرت و انسانیت.