کتاب فلسفۀ درد اثر آرنه یوهان وتلسن، ترجمه محمد کریمی، انتشارات فرهنگ نشر نو

آرنه یوهان وتلسن در «کتاب فلسفه درد» می‌نویسد: «زندگی، در هر لحظه، در معرض درد بودن است؛ نه الزاماً به‌عنوان واقعیتی همیشگی، بلکه همواره به‌عنوان امکانی محتمل.» او در این اثر، نگاهی ژرف و تأمل‌برانگیز به یکی از جنبه‌های اجتناب‌ناپذیر و اساسیِ وضعیت انسانی دارد. وتلسن در این کتاب به بررسی انواع گوناگون درد می‌پردازد؛ از رنجی که در شکنجه تحمیل می‌شود تا درد ناشی از بیماری، اضطراب، اندوه، افسردگی و خشونت. او ماهیت دوگانه‌ی درد را واکاوی می‌کند؛ اینکه چگونه انسان در زندگی روزمره می‌کوشد تا حد امکان از درد بگریزد، اما در عین حال، از تجربه‌ی هیجان آن لذت می‌برد. تحلیل وتلسن از درد، عمیق و شفاف است؛ چراکه او به درونی‌ترین و پیچیده‌ترین احساسات انسانی راه می‌یابد و می‌کوشد معنای آن را در بستر زندگی مدرن روشن کند. در این مسیر، او به جلوه‌های گوناگون درد در خانواده، محل کار و مناسبات اجتماعی می‌پردازد و پدیده‌ای به‌ویژه رایج در دنیای امروز را بررسی می‌کند: «فشار آوردن بر خود تا مرز توان». وتلسن در «فلسفه درد» به اندیشه‌های فیلسوفان و روان‌کاوان بزرگی چون سورن کی‌یرکگور، زیگموند فروید، مارتین هایدگر، ژان پل سارتر، موریس مرلو-پونتی، ماکس هورکهایمر، تئودور آدورنو، آلیس میلر، سوزان سونتاگ و ملانی کلاین ارجاع می‌دهد و دیدگاه‌های آنان را در زمینه‌ی فلسفه‌ی درد بازخوانی می‌کند. این فیلسوف نروژی، دیدگاهی اصیل و بینش‌مند درباره‌ی پدیده‌ای ارائه می‌دهد که همه‌ی ما، به شکلی از آن رنج می‌بریم و آن را تحمل می‌کنیم؛ از دردی ساده چون پیچ‌خوردگی مچ پا تا رنج عاطفیِ شکست و دل‌شکستگی. وتلسن یادآور می‌شود که هرچند درد به‌خودیِ‌خود ناخوشایند است، اما همین تواناییِ احساس کردن، نشانه‌ی زنده بودن ماست.