کتاب راه‌ و رسم گوش‌دادن اثر کیت مورفی، ترجمه مریم سربندی فراهانی، انتشارات آریانا قلم

گوش سپردن، مهارتی است که کمتر مورد توجه قرار گرفته و در جریان آموزش رسمی، چه در خانه و چه در مدرسه، جایگاهی برای آن در نظر گرفته نشده است؛ در حالی‌ که درباره‌ مهارت‌های کلامی و فنون صحبت کردن بسیار شنیده و خوانده‌ایم. گوش دادن اما مفهومی فراتر از شنیدن صرف است؛ چرا که باید هم‌زمان با تحلیل زبان بدن و درک حال و احساسات گوینده صورت گیرد. از این رو، این فرآیند تنها یک فعالیت فیزیکی نیست، بلکه تجربه‌ای عمیق و ذهنی به شمار می‌رود. کیت مورفی در کتاب «حواست نیست» برای بررسی این موضوع، با جمعی گسترده از متخصصان، عصب‌شناسان و درمانگران گفتگو کرده و فرآیند گوش دادن را به دقت تحلیل کرده است. او همچنین با جاسوسان، مذاکره‌کنندگان در بحران‌های گروگان‌گیری، مجریان، اقتصاددانان، ورزشکاران، هنرمندان و سایر افرادی که به دلیل شغل خود شنوندگانی حرفه‌ای بوده‌اند، مصاحبه‌هایی انجام داده و حاصل این تجربیات را در کتاب در اختیار خوانندگان قرار داده است. مورفی در ادامه به پیامدهای منفی «شنیده نشدن» اشاره می‌کند؛ از جمله گرایش به مصرف دخانیات و مواد اعتیادآور، تضعیف سیستم ایمنی بدن، ابتلا به افسردگی و افزایش خطر بیماری‌های قلبی. او این نتایج را از پیامدهای اجتناب‌ناپذیر انزوای ناشی از نبود گوش شنوای واقعی در زندگی انسان‌ها می‌داند. به باور مورفی، «شنیدن» یک عمل منفعلانه است، اما «گوش دادن» اقدامی آگاهانه و ارادی به شمار می‌رود. درست به همین دلیل، یادگیری مهارت گوش سپردن نیازمند تمرین و کوشش است. ثمره‌ این تلاش نیز در نهایت به شکل همدلی، درک عمیق‌تر روابط انسانی و بروز خلاقیت در زندگی فردی و اجتماعی ظاهر خواهد شد.