کتاب تفسیر آیه نور اثر محمدبن ابراهیم ملاصدرای شیرازی، انتشارات مولی

در بررسی و پژوهش درباره این آیه شریفه، نخست به مقدمه‌ای اشاره می‌شود، و آن این است که واژه «نور»، برخلاف آنچه برخی از محجوبان از حقیقت و نیز گروهی از دانشمندان علم لغت و زبان و پیروان دانش کلام پنداشته‌اند، برای اعراضی که اجسام به وسیله آن‌ها قائم و پابرجا هستند، وضع نشده است. آنچه ایشان تصور کرده‌اند، چیزی است که تنها در دو لحظه تحقق می‌یابد، دوام و بقا ندارد و در شمار پدیده‌های ناتمام و ناقص به‌حساب می‌آید. این نکته در فهم حقیقت «نور» و جایگاه آن در آیات الهی اهمیت فراوانی دارد؛ زیرا برداشت ظاهری و زبانی، اگرچه در نگاه نخست قابل قبول می‌نماید، اما در عمق خود از درک ماهیت پایدار و کامل نور الهی بازمی‌ماند.