کتاب مادام پیلینسکا و راز شوپن اثر اریک امانوئل اشمیت، ترجمه عاطفه حبیبی، انتشارات چترنگ

این داستان، روایتی از جست‌وجو و تکاپوی اشمیت جوان است؛ جست‌وجویی که در آن می‌کوشد راز موسیقی شوپن را از معلمی پیچیده و تندخو به نام «پیلینسکا» بیاموزد. اشمیت از نه‌سالگی، هنگامی که برای نخستین بار موسیقی شوپن را می‌شنود، تصمیم می‌گیرد نوازنده پیانو شود. با این حال، آثار باخ، موتزارت و دبوسی برایش بیش از اندازه آسان و پیش‌پاافتاده جلوه می‌کند و همین امر سبب می‌شود شوپن از او بگریزد. به‌نظر می‌رسید چون هنوز از لطافت و روح حقیقی موسیقی بهره‌ای نبرده بود، این گریز امری طبیعی است. در بیست‌سالگی، زمانی که برای تحصیل فلسفه به پاریس می‌رود، با استادی سخت‌گیر و نسبتاً بداخلاق به نام «مادام پیلینسکا» آشنا می‌شود. این معلم سخت‌گیر، او را با تمرین‌هایی عجیب، دشوار و در ظاهر بی‌ارتباط با آموزش پیانو روبه‌رو می‌کند؛ تمرین‌هایی مانند خیره شدن به برگ‌ها هنگام وزش باد یا رفتن به باغ گل در سپیده‌دم و چیدن گل‌ها پیش از آن‌که شبنم از رویشان فروچکد. در حقیقت، اشمیت در این داستان نسبتاً کوتاه، خواننده را به سال‌های جوانی خود می‌برد و از خلال خاطرات و تجربه‌هایش، جلوه‌هایی لطیف از عشق و موسیقی را پیش چشم مخاطب ترسیم می‌کند.