کتاب سوژه‌ی لاکانی اثر بروس فینک، ترجمه علی حسن زاده (1368)، انتشارات بان

«زبان چیزی است که سوژه را پدید می‌آورد، اما ژوئیسانس آن بنیان را متزلزل می‌کند.» این جمله‌ تحریک‌آمیز از بروس فینک، چکیده‌ی اندیشه‌ی نهفته در اثر اصلی او، «سوژه‌ی لاکانی: میان زبان و ژوئیسانس» است. فینک در این پژوهش تأمل‌برانگیز، به ژرفای قلمرو پیچیده و رازآلود روان‌کاوی لاکانی نفوذ کرده و بینشی نو در باب پیوند میان زبان، میل و لذت ارائه می‌دهد. در مرکز تحقیقات فینک، برداشت لاکان از «سوژه» جای دارد؛ مفهومی بنیادین که درک سنتی از روان و ذهن را به چالش می‌کشد و چارچوب‌های کلاسیک روان‌کاوی را دگرگون می‌سازد. فینک با بهره‌گیری از میراث نظری غنی لاکان، لایه‌های پنهان سوبژکتیویته را آشکار می‌کند و نشان می‌دهد زبان نه‌تنها سازنده‌ی احساس ما از خویشتن است، بلکه نقشی تعیین‌کننده در شکل‌گیری امیال و تجربه‌ی لذت ایفا می‌کند. در قلب نظریه‌ی لاکانی، مفهوم پیچیده‌ی «ژوئیسانس» قرار دارد؛ اصطلاحی که ترجمه‌ی مستقیم آن دشوار است. ژوئیسانس به نوعی افراط در لذت اشاره دارد که گاه با رنج و ناپایداری مرز می‌یابد. فینک با ظرافت و دقتی تحسین‌برانگیز، در این قلمرو لغزان حرکت می‌کند و نحوه‌ی بروز ژوئیسانس را در سطوح گوناگون، از قله‌های شور و هیجان تا ژرفای مالیخولیا و فراتر از آن، تبیین می‌کند. او با تحلیل‌های دقیق و نمونه‌های اقناعی، دوگانگی و تناقض ذاتی این مفهوم را برجسته می‌سازد. با این حال، کاوش فینک صرفاً به گمانه‌زنی نظری محدود نمی‌شود. آثار او ریشه‌ای عمیق در تجربه‌ی عملی روان‌کاوی دارد. فینک به‌عنوان روان‌کاوی کارآزموده، مطالعات موردی روشنگری ارائه می‌دهد که مفاهیم نظری را زنده می‌سازد و پیوند آن را با عرصه‌ی درمان و تجربه‌ی انسانی آشکار می‌کند. این روایت‌های بالینی دقیق، به خواننده امکان می‌دهد تا نحوه‌ی کاربست نظریه‌ی لاکانی در عمل روان‌کاوی را درک کند و هم‌زمان نگاهی تازه به ساختار روان انسان بیفکند. کتاب «سوژه‌ی لاکانی» گواهی است بر تسلط علمی و قدرت تحلیل بروس فینک در تبیین نظریه‌ی لاکانی. او با دانش، دقت و نثر روان خود، خوانندگان را در مسیر پرپیچ‌و‌خم اندیشه‌ی لاکان همراه می‌سازد و نقشه‌ی راهی برای فهم رابطه‌ی پیچیده‌ی میان زبان و ژوئیسانس فراهم می‌کند. در حقیقت، «سوژه‌ی لاکانی: میان زبان و ژوئیسانس» تنها یک اثر نظری نیست، بلکه سفری است دگرگون‌کننده به ژرفای روان انسان. با فینک به‌عنوان راهنما، سفری برای شناخت خویشتن آغاز می‌شود؛ سفری که در آن با جسارت و کندوکاو فلسفی، انسان با راز میل، زبان و لذت رویارو می‌گردد. فینک در نثر روشن و تحلیل موشکافانه‌اش، خواننده را دعوت می‌کند تا با پرسش‌های بنیادینی که در مرز میان روان‌شناسی، فلسفه و ادبیات جای دارند، مواجه شود. در نهایت، کاوش در نظریه‌ی لاکانی یادآور این نکته است که پیچیدگی بی‌پایان وضعیت انسانی و نیروی ماندگار روان‌کاوی، همچنان توان آن را دارد که تاریک‌ترین لایه‌های ذهن را روشن سازد و افق‌های تازه‌ای از فهم انسان بر زبان و میل بگشاید.