کتاب گربه سرخ، گربه سیاه اثر مجموعهٔ نویسندگان و آرتور میلر، ترجمه اسدالله امرایی، انتشارات نشر گویا

کتاب «گربه سرخ، گربه سیاه» مجموعه‌ای خواندنی از داستان‌های کوتاه نویسندگان بزرگ جهان است؛ نویسندگانی چون کریستوف مکل، رودی دویل، ریموند کارور، ساموئل سلون، پاملا پینتر و دیگر نویسندگان برجسته‌ای که با قلم خود جهانی از انسان و حیوان و پیوند میان آن دو را به تصویر می‌کشند. این مجموعه، مخاطب را به دنیایی می‌برد که در آن نقش حیوانات در زندگی انسان همواره حضوری پررنگ داشته است؛ چه در وجه معیشتی و زیستی، و چه در دوران مدرن که دغدغه‌های روزمره، انسان را به سوی نوعی بازگشت احساسی و غریزی به عالم حیوانات سوق داده است. در اخبار، فیلم‌ها و گزارش‌ها گاه از رفتارهای شگفت‌انگیز کسانی می‌شنویم که علاقه‌ای عمیق به حیوانات دارند، و جهان داستان نیز از این دلبستگی بی‌نصیب نیست. زمانی نه‌چندان دور، انسان فراتر از نیاز تغذیه و بقا، به حیواناتی چون سگ روی آورد و پیوندی تازه با آنان ساخت. نویسندگانی همچون جک لندن در آثار خود به زیبایی از سگ سخن گفته‌اند و شاهکار ماندگار او، «سپید‌دندان»، چنان تأثیری در تاریخ ادبیات بر جای گذاشته که هنوز یادش زنده است. با این حال، همان‌گونه که ریموند کارور یادآور می‌شود، امروز کمتر از آن‌گونه داستان‌ها نوشته می‌شود. با نگاهی به تاریخ ادبیات جهان درمی‌یابیم که نویسندگان در هر دوره و سرزمینی، با ذوق و تخیل خود، جهانی سرشار از نشانه‌ها و معانی از عالم حیوانات آفریده‌اند. در میان نام‌های درخشان می‌توان به یاسوناری کاواباتا، ریموند کارور، اورسولا لگی، جان استاین‌بک، گی دو موپاسان و فرانتس کافکا اشاره کرد؛ نویسندگانی که هر یک به شیوه‌ای خاص نسبت انسان و حیوان را روایت کرده‌اند. امروز نیز نویسندگان بسیاری با نگاهی نو وارد این عرصه می‌شوند و آثار تازه‌ای خلق می‌کنند. بی‌تردید طبقه‌بندی چنین داستان‌هایی، گرچه امری ذوقی به نظر می‌رسد، اما در ترجمه فارسی به‌احتمال برای نخستین‌بار با دقت و نظم انجام گرفته است؛ گامی که «گربه سرخ، گربه سیاه» را به اثری متمایز در میان مجموعه‌های داستانی معاصر بدل کرده است.