کتاب فقر احمق می‌کند اثر الدار شفیر و سندهیل مولاینیتن، ترجمه امیرحسین میرابوطالبی، انتشارات ترجمان

کتاب «فقر احمق می‌کند» اثر الدار شفیر و سندهیل مولاینیتن، بر پایه پژوهش‌های برجسته این دو نویسنده منتشر شده و نشان می‌دهد که «فقر» می‌تواند ساختار روانی ویژه‌ای در افراد ایجاد کند؛ ساختاری که بر نحوه تصمیم‌گیری و مدیریت منابع تأثیر مستقیم دارد. این اثر با نگاهی دقیق به مفهوم «کمبود منابع»، نشان می‌دهد چگونه افراد در شرایط فقر یا کمبود، الگوهای فکری متفاوتی از خود بروز می‌دهند و چگونه این طرز فکر بر شیوه مدیریت زمان، پول یا انرژی آن‌ها اثر می‌گذارد. مولاینیتن و شفیر با بیانی روشن توضیح می‌دهند که افراد پرمشغله، درست به همان دلایلی که افراد فقیر نمی‌توانند پول خود را به‌درستی مدیریت کنند، در مدیریت مؤثر زمان نیز با مشکل روبه‌رو می‌شوند. وقتی از زاویۀ «کمبود» به دنیا نگاه می‌کنیم، معضلات زندگی مدرن آشکارتر می‌شوند. کتاب «فقر احمق می‌کند» نه تنها نشان می‌دهد کمبود منابع چگونه ذهن ما را محدود و تصمیم‌هایمان را تضعیف می‌کند، بلکه راهکارهایی نیز ارائه می‌دهد تا افراد و سازمان‌ها بتوانند منابع خود را آگاهانه‌تر مدیریت کرده و به رضایت و موفقیت بیشتری دست پیدا کنند. در پشت جلد کتاب آمده است: یک مدیر با ده‌ها پروژۀ عقب‌مانده، یک کارگر با انبوهی از بدهی و یک خانم خانه‌دار که درگیر رژیم غذایی است، چه وجه مشترکی دارند؟ پاسخ روشن است: همگی گرفتار «کمیابی»‌اند. یکی از کمبود زمان، دیگری از کمبود پول و سومی از محدودیت کالری رنج می‌برد. «کمیابی» به‌طرزی شگفت‌انگیز ذهن انسان را تحت تأثیر قرار می‌دهد و بر تمامی ابعاد زندگی سایه می‌افکند. شفیر و مولاینیتن با تکیه بر یافته‌های تازه علوم رفتاری و اقتصاد، توضیح می‌دهند که چگونه ذهنیت کمیابی بر تصمیم‌گیری‌های روزمره، روابط اجتماعی و حتی عملکرد سازمان‌ها اثر می‌گذارد. همچنین نشان می‌دهند که با درک درست از این مفهوم، می‌توان مسیر مهار کمیابی را آموخت و از ظرفیت‌های ذهن برای دستیابی به موفقیت و رضایت شخصی بیشتر بهره برد. به گفتۀ ریچارد تیلر، برندۀ جایزۀ نوبل اقتصاد سال ۲۰۱۷، این کتاب از نظر علمی اثری بی‌همتا و از نظر روایی اثری خواندنی، روان و سرگرم‌کننده است؛ اثری که هر خواننده‌ای را به تأمل دوباره دربارۀ رفتارها و تصمیم‌هایش دعوت می‌کند.