کتاب دانشنامه آیین بودا اثر ع پاشایی، انتشارات نگاه معاصر

آیین بودا به مجموعه آموزه‌های بودای تاریخی اشاره دارد و در معنایی گسترده‌تر، به دینی اطلاق می‌شود که او بنیان نهاد. واژه‌ی «بودا» به معنای «بیدار» و «روشن‌شده» است و عنوانی است برای کسی که حقیقت کلی را درک کرده و به بصیرتی ژرف و آگاهی کامل دست یافته است. آیین بودا را می‌توان دینی دانست که راه و روش رسیدن به «بوداگی»، یعنی attaining the state of becoming a Buddha، یا همان مرتبه‌ی بوداشدن را آموزش می‌دهد. این تعریف، مفهومی مهایانه دارد و بر پایه‌ی نظریه‌ی مهایانه شکل گرفته است؛ نظریه‌ای که بر این باور است همه‌ی موجودات زنده در ذات خود بودایی بالقوه‌اند و در فطرتشان قابلیت دستیابی به روشن‌بینی و رستگاری نهفته است. در این دیدگاه، آیین بودا نه‌تنها مجموعه‌ای از تعالیم اخلاقی و فلسفی است، بلکه مسیری برای تکامل و کمال شخصی به شمار می‌آید. این آموزه‌ها با تکیه بر درک و شناخت بودای تاریخی، انسان را به سوی مرتبه‌ی وجودی روشنی‌یافته، کامل و آزاد از رنج هدایت می‌کند.